Belnarod.org – Сайт региональных новостей от гражданских и профсоюзных активистов, журналистов и просто небезразличных людей

Их и без того хватает, считает Минздрав. Ведь в стране только почетных "кровосдавальщиков" – аж сорок тысяч.

Напомним – в Могилеве инициативная группа доноров планирует провести в двадцатых числах предварительную забастовку, в течение которой кровь будут сдавать только в экстренных случаях, но никак не в плановом порядке.

Забастовка вызвана принятым законом об отмене льгот, которым почетных доноров лишают 50-процентной скидки на зубопротезирование, 50-процентной оплаты стоимости лекарств и 40-процентной прибавки к пенсии.

14-го июня – всемирный день донора. В преддверии праздника представители Минздрава организовали пресс-конференцию, на которой прозвучало:

– Слово донор – от слова "дарить", у нас донорство добровольное, поэтому слово "забастовка" в данном случае звучит некорректно.

Чиновники от здравоохранения поведали: в стране и так два миллиона граждан хоть раз в жизни были донорами, а значит, 150 отказавшихся сдавать кровь – капля в море. Тем более, только почетных доноров в Беларуси – более 40 тысяч.

Что примечательно, директор института гематологии Михаил Потапнев отметил: на льготы тратится не так уж много средств, и отмена денежной стимуляции вряд ли сильно необходима. Но прорабы "социальной политики" считают иначе.

На пресс-конференции констатировали: Европейский союз давно призывал Беларусь убрать льготы, которые нигде за рубежом не практикуются.

Лукавят товарищи! На самом деле смысл призывов ЕС сводился к тому, что финансовая привлекательность донорства может поставить под угрозу качество сдаваемой крови. Донор должен быть здоровым, а меркантильно заинтересованные люди имеют склонность скрывать проблемы со здоровьем.

Чиновники, кстати, дали цифру: бракуется только 0,5 процентов кровосдач – значит, белорусские доноры в полной мере понимают ответственность перед обществом и тщательно следят за своим здоровьем. Кроме того, их средний доход – от 300 до 1000 долларов, а таких людей нельзя называть корыстно заинтересованными. Разве ж это корыстный интерес – оплаченные два дня "прогула" на работе? Кстати, та льгота за донорами остается.

14-го в институте гематологии снова всплывет вопрос о льготах – там будут чествовать почетных доноров. Возможно, приедут могилевские "забастовщики". По крайней мере, они озвучивали такую инициативу. Впрочем, как заметил директор НИИ гематологии Михаил Потапнев, высокие чиновники от здравоохранения вряд ли придут на мероприятие, по крайней мере, раньше такого не происходило.

Ирина Осипова

13.06.2007

Нататку "Народных новостей" "Беларусы аддаюць палякам сядзібу Міцкевіча" перадрукавалі іншыя сайты. Тэма выклікала дыскусію ў інтэрнэце. Яе камэнтуюць адмыслоўцы.

Спадары Сіліцкі, Пескавацінскі ў "Нашай ніве" даводзяць: "школьнікаў туды трэба вазіць, а не на лінію Сталіна".

Цалкам падзяляе такое меркаваньне выкладчык Віктар Сырыца. У Баранавічах ён узначальвае гарадзкую арганізацыю "Таварыства беларускай мовы".

–Я заўжды бяру для дзяцей паэму Адама Міцкевіча "Пан Тадэвуш", – гаворыць Віктар Сырыцы, – чытаю ўрыўкі, паводле якіх і створаная экспазыцыя тутэйшага музэю-сядзібы. Дзяцей гэта ўражвае і захапляе.

Віктар Сырыца ведае пра экскурсіі дзяцей зь Баранавічаў на "лінію Сталіна". Кажа, што шараговыя настаўнікі выконваюць загад начальства. Ён даводзіць: усе школы й каледжы, якіх у горадзе цяпер каля дваццаці, папярэджаныя чыноўнікамі аддзелу адукацыі Баранавіцкага райвыканкама наконт абавязковай паездкі дзяцей туды, пад Радашковічы, каб "павучыцца там патрыятызму".

– Бацькі мусяць ашчаджаць як мінімум па 20 тысяч рублёў. Для некаторых гэта вялікія грошы. Пасьля яны эканомяць, навязваюць дзецям думку, што, маўляў, "музэй у Завосьсі ніколі ня позна пабачыць", – зазначае Віктар Сырыца.

"Летась атрымалася, што аўторак быў там непрацоўным днём: дырэктар-вартаўнік прагнаў, нават ня даў звонку паглядзець... ". Нехта МК напісаў.

Гутару зь цяперашнім  дырэктарам сядзібы-музэя ў Завосьсі Анатолем Яўменковым. Адразу ён просіць занатаваць тэлефон музэя для МК: (8)01634-24132. Спадзяецца на тэлефанаваньне нібыта пакрыўджанага чалавека. Сам ён не памятае пра такі выпадак.

– Магчыма, – кажа Анатоль Яўменкоў, – гэта адбылося пры ранейшым кіраўніку. Той быў звольнены, бо разьвёў ля хутара сваю гаспадарку, захапіўся вырошчваньнем кароў-бычкоў. А я тут – штодзень.

Увогуле, распарадак працы музэя-сядзібы Адама Міцкевіча вызначаецца ў Менску. Завосьсе – філіял Беларускага дзяржаўнага музэя літаратуры. Афіцыйна час працы: 10.00 – 17.00, акрамя нядзелі й панядзелка.

– На выходныя пакідаю нумар хатняга тэлефона. Бягу па першаму выкліку. Як жа можна адмовіцца, калі людзі прыехалі здалёк?! – пераконвае Анатоль Яўменкоў.

"Міцкевіч быў чалавек "панскай" культуры, асобай высокай шляхетнасьці. А дзеля гэтага незразумелы і нецікавы людзям, якія ня бачаць каштоўнасьці ні ў чым па-за сваім прыватным інтарэсам". Але ж і з Польшчы да сядзібы Міцкевіча езьдзіць адпаведна таксама ня “людэк хлопско-работнічы", – Mann Kurt напісаў(ла).

Камэнтуе гісторык Алег Трусаў:

– Для палякаў Міцкевіч – нацыянальны кумір. Ягоныя творы вывучаюць зь дзяцінства. Езьдзяць у Завосьсе сьвядома. Тым больш, за гэтым ідзе палітыка – "крэсы ўсходнія" і ўсё астатняе. А беларусы яшчэ застаюцца сялянскай нацыяй. І толькі зараз пачынаем вяртаць зь нябыту шляхту й князёў. Ужо Радзівілаў вярнулі. Сапегу таксама вярнулі. А пра сваіх пісьменьнікаў польскамоўных забылі. Чаму пра Адама Міцкевіча не напісаць Вользе Іпатавай ці Ўладзімеру Арлову? Усё ж вядома. Нічога ня трэба прыдумляць...

Гэта раней пра яго ні слова не было ў школьнай праграме. Цяпер дзеці ведаюць пра Міцкевіча. Але, сапраўды, трымаецца яшчэ стары брэнд, што Міцкевіч – "славуты польскі паэт". А каб казалі нашы настаўнікі: "Міцкевіч – славуты беларус, які пісаў па-польску", то было б зусім інакш. Напрыклад, я заўжды нагадваю студэнтам, што Міцкевіч вельмі мала наведваў сапраўдную Польшчу. У Беларусі ды Парыжы ён пражыў значна больш, чым у Варшаве ці Кракаве.

Галіна Баравая

08.06.2007