Действия с Документом
Светлогорские вести № 11, март
|
Млын "кулака" аднаўляе фэрмэр
Вятрак, які мае абсталяваньне ХІХ стагодзьдзя, абуджае ўрочышча Міколін Сьветлагорскага раёну. У маім журналісцкім архіве – гісторыя амаль дзесяці млыноў-ветракоў, якія ацалелі ў Беларусі й маюць шанцы быць карыснымі людзям. На апошнюю знаходку пашчасьціла на Магілёўшчыне. Абноўлены драўляны млын скрыпеў на ветры сваімі шырокімі крыламі. Было відаць, што ў волата на полі ёсьць гаспадар. На даху – малюнак: на сьцяжынцы –жоўценькі пясок, на дзьвярах зь габлёваных дошак – замок ад каваля. "Вятрак фэрмэра Быхаўца", – пазначана фарбай на прамавугольным кавалку бляхі. Я набрала нумар мабільніка фэрмэра. За жыцьцё гаспадара дзяржава заплаціла яго спадчынай Уладзімер Іванавіч Быхавец фэрмэр ад 2001 году. Да гэтага ў Сьветлагорску скончыў школу, пасьля – Калінкавіцкае прафтэхвучылішча, служыў у воску, працаваў на Поўначы Расеі, у Цюменскай вобласьці трактарыстам, кранаўшчыком, бульдазэрыстам. Завочна вучыўся ў Алтайскім політэхнічным інстытуце, дарос да начальніка ПМК. Пасьля вярнуўся на радзіму бацькоў-беларусаў. У Алтайскім краі, але яшчэ ў 1936 годзе, апынуўся зямляк Быхаўца Савелій Фаменка. Да арышту ён быў уладальнікам хутару блізу вёскі Ляды, што ля Жлобіна. У пэрыяд НЭПу аднаасобнік купіў мукамольнае абсталяваньне і запусьціў у працу новы вятрак. Калі ж прыйшла калектывізацыя, то менавіта гэтая маёмасьць стала падставай для раскулачваньня сям’і працавітага селяніна. Вязьня ГУЛАГу расстралялі ў 1938 годзе. На радзіму вярнулася жонка зь дзецьмі. Малодшая дачка Анастасія жыве цяпер у Бабруйску. У 1999 годзе яна адсудзіла ў калгаса "Камуніст" бацькаву спадчыну – сапсаваны млын. Доўга пераказваць, як сустрэліся фэрмэр Уладзімер Быхавец і гаспадар ветрака Анастасія Шарнікава, аб чым дамаўляліся. Але на сёньня млын перавезены ва ўрочышча Міколін Сьветлагорскага раёну, і да яго дастаўлены валун. На камяні будзе мэмарыяльная дошка ў гонар Савелія Фаменкі. "Кулацкі хутар": прыгожыя дамкі, вятрак і хлеб зь печы Вышыня ветрака – 15 мэтраў, размах крылаў – 11,5 мэтра. На абсталяваньні тры кляймы: 1846, 1873 і 1881 гады. Навуковы кіраўнік аб’екту – кандыдат архітэктуры, загадчык катэдры архітэктуры, жылых і грамадзкіх збудаваньняў БНТУ Сяргей Сургачоў. – У Беларусі на сёньня,– кажа навуковец, – засталося зь дзясятак млыноў, якія яшчэ можна аднавіць. І гэта робяць менавіта прыватнікі. У іх канкрэтныя мэты, прывабныя пэрспэктывы. У сваю чаргу Уладзімер Быхавец гаворыць, што ў будоўлю ўклаў шмат уласных грошай. Пераконвае: стварае сядзібу на ўзор "кулацкага хутару". Уклад вызначаць чатыры-пяць дамкоў, лазьня, прыгожыя альтанкі, сажалка, кветнікі. Харчы – мясцовыя. Хлеб – на капусных альбо кляновых лістах. Ужо ў гэтае лета ўрочышча Міколін, вакол якога лясы, бабровыя пасяленьні, чыстая вада рэчачкі Жардзялка ды два натуральныя азёры, запрашае аматараў вясковага турызму. Галіна Баравая 24.03.2007
В Светлогорском районе поселились лебеди
Незамерзающий канал в районе деревни Якимова Слобода стал домом для редких птиц. Местные жители еще в конце февраля заметили вблизи Светлогорской птицефабрики стаю лебедей. Для зимовки семейство облюбовало канал, который впадает в реку Березина. 12 белоснежных лебедей с настороженностью восприняли присутствие людей и сначала попытались отплыть подальше. Однако прихваченный для угощения свежий хлеб помог местным жителям выразить исключительно дружественные намерения. Соблазнились на угощение, правда, далеко не все птицы: очевидно, им вполне хватает корма, который легко достать со дна неглубокого канала. А специалисты отмечают, что весной человеку опасно находиться около водоемов, где гнездятся лебеди-шипуны. Охраняя свое потомство, самец одним взмахом крыла вполне способен сломать человеку руку или ключицу. Учитывая, что лебедь – птица перелетная, зимовка в наших краях целой стаи может восприниматься не иначе как очередная аномалия. Впрочем, причиной могла послужить не только необычно теплая зима, но и то, что канал, расположенный на окраине деревни Якимова Слобода, не замерзает в любую погоду: сюда сбрасывается теплая вода из котельной птицефабрики. Как выяснили позже, стая лебедей, нашедшая приют вблизи деревни, принадлежит к редкому виду, занесенному в Красную Книгу Беларуси – лебедь-шипун. По словам орнитологов, этот вид птиц очень чувствителен. Шипуны легко уживаются среди людей, но до тех пор, пока кто-нибудь не решится посягнуть на их свободу. Почувствовав малейшую опасность, стая тут же улетает и не возвращается. Ученые заметили, что лебеди отлично помнят все неприятные места и больше никогда туда не прилетают, хотя на соседних водоемах могут гнездиться большими стаями. Иван Скворцов 21.03.2007
Медаль за адкрыццё Казіміра
На пачатку сакавіка доктар гістарычных навук Сяргей Расадзін быў узнагароджаны медалём Кірылы Тураўскага. Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі, Патрыяршы экзарх усея Беларусі Філарэт уручыў медаль Кірылы Тураўскага доктару гістарычных навук Сяргею Расадзіну, які адшукаў каля вёсцы Каралёўская Слабада Светлагорскага раену старажытны горад Казімір. Гэтай узнагародай Беларуская праваслаўная царква адзначае самаадданую працу ў імя Гасподняе. У 2001 годзе Сяргеем Расадзіным у адным з архіваў Польшчы быў выяўлены дакумент 1643 года аб заснаванні ў Бабруйскім старастве на рацэ Бярэзіна горада Казіміжа. Раней гістарычная навука пра такі горад не ведала. У выніку праведзеных летась археалагічных раскопак даследчык зрабіў выснову, што горад Казімір знаходзіўся на месцы вёскі Каралёўская Слабада сучаснага Светлагорскага раёна і быў разбураны пад час руска-польскай вайны ў 1655 годзе. У лютым доктар гістарычных навук Сяргей Расадзін выступіў з навуковым паведамленнем аб Казіміжы ў адным з цэнтраў археалагічнай навукі ў Еўропе - у Цэнтральным Нямецкім інстытуце археалогіі ў Берліне. Сёлета прафесар плануе працягнуць свае даследванні ў вёсцы Каралёўская Слабада. Сяргей Расадзін - беларускі археолаг, гісторык і геральдыст, прафесар кафедры гісторыі і паліталогіі Беларускага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэту, член Геральдычнага Савета пры Прэзідэнце РБ. Нарадзіўся навуковец у Гомелі, закончыў Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт. Ён - аўтар шматлікіх даследванняў па гісторыі Беларусі. У прыватнасці, Сяргей Расадзін распрацаваў гіпотэзу аб тым, што ў старажытнасці паўднёвая частка тэрыторыі Беларусі ўваходзіла ў Скіфскую дзяржаву. Вучоны з'яўляецца таксама адным з аўтараў гербаў Светлагорска, Парычаў і Сасновага Бора. Аляксандр Вежнавец 20.03.2007
Годами обещают, но не решают
Жильцы улицы Набережная, расположенной в светлогорских Шатилках, не имеют пригодной для питья воды и центрального газоснабжения. Здесь никогда не было и приличной дороги. Воду люди всегда брали из колодцев, выкопанных ещё в советское время. Но с годами они совсем испортились. Наверное, поэтому КЖУП "Светочь" сняло те "водоточки" со своего баланса – от греха подальше. Тогда решили жаловаться. – Мне стало обидно за этих пенсионеров, первых строителей Светлогорска, вынужденных жить в таких условиях, – сказал инициатор обращения к коммунальщикам Михаил Воронько. Скоро из вертикали последовал ответ: для подключения к городскому водопроводу требуется километр труб стоимостью 50 миллионов рублей, а подсыпка дороги обойдётся минимум в 68 миллионов рублей. Что же до газоснабжения, то согласно законодательству, сообщалось в письме, у вас оно может появиться только благодаря щедрости богатых жителей улицы либо в результате банковского кредита. Такой ответ не устроил Набережную, где большинство – неплатежеспособные пенсионеры. И они обратились выше: написали в областной комитет по строительству и архитектуре. Но и там им не сообщили ничего утешительного. Правда, заверили: во втором квартале 2006 года "Светочь" выполнит грейдирование и подсыпку улицы Набережная, а для обеспечения питьевой водой пробурит здесь в третьем квартале две скважины и установит водопроводные колонки. – Тогда мы попросили не тратить деньги, ведь это не решит проблему, – комментирует Михаил Воронько. – Нам пообещали, что речь о временном варианте. Ситуация вокруг обустройства дорожного покрытия улицы Набережная развивалась и вовсе трагикомично, а закончилась, как говорится, полным "пшиком". В начале этого года жители улицы обратились со своими проблемами к депутату Палаты представителей Валентине Ковалёвой и – в очередной раз – к председателю райисполкома. Ответом стал приезд 29 января к жильцам Набережной комиссии. Ее возглавил первый зампред вертикали Александр Комиссарчук. – В ближайшем будущем централизованные водоводы на улице Набережная не предусматриваются, – заявил тот жителям. – Чтобы провести воду, понадобится около 200 миллионов рублей. По словам Комиссарчука, решение газового вопроса в райисполкоме за счет государства не видят. Ну а дорогу якобы подсыплят. – На большее просто не хватает денег, – сказал Комиссарчук. – И все же не думаю, что вы самые обделённые в городе. Старикам-строителям города остается радоваться, что есть в ими возведенном Светлогорске и такие, которым совсем уж невмоготу. Иван Скворцов 01.03.2007 |