Действия с Документом
Са шпіталю – у пракуратуру
Сямейную пару Драбышэўскіх хворых на сухоты выпісалі з Багушэўскага шпіталю пасля таго, як стала вядома пра магчымую акцыю пратэсту супраць абуральных умоў утрымання.
Інвалід 2-й групы Натальля Драбышэўская зьяўляецца сталай пацыенткай Багушэўскага абласнога шпіталю для хворых на сухоты з 2003 году. У гэтай медычнай установе ёй даводзіцца праводзіць па некалькі месяцаў на год.
– У шпіталі й раней была нішчымніца, але цяпер умовы проста абуральныя, – кажа Натальля. – Няма як вымыцца, няма ня тое каб тэлевізараў, але нават радыёкропак. Хворых, якім патрэбна ўзмоцненае харчаваньне, кормяць кашай без масла і смажанымі селядцамі. У якасьці салаты – хіба што морква, бо, да прыкладу, на сьвежыя гуркі, паводле словаў галоўурача Натальлі Лясной, няма грошай. Натальля Уладзіміраўна таксама сказала, што на 340 месцаў у шпіталі зараз утрымліваюцца 500 хворых. На яе думку, апельсіны я сама сабе купіць магу, бо палове утрыманцаў нельга нават даваць у рукі тую садавіну або ёгурт, бо яны гэта тут жа за брамай прададуць, а грошы прап'юць.
Праблема алькагалізму ў асяродку хворых сапраўды ёсьць. На лячэньне сюды скіроўваюць тых, у каго стадыя хваробы зьяўляецца небясьпечнай для навакольных грамадзянаў. Некаторых пацыентаў сюды прывозяць прымусова і зь міліцэйскай вартай. У шпіталі ёсьць нават асобны корпус, дзе пад вартай праходзяць курс лячэньня зьняволеныя, у тым ліку й хворыя на СНІД. Але спаміж асуджаных, асобаў без пэўнага месца жыхарства і проста сацыяльна запушчаных грамадзянаў ёсьць і звычайныя хворыя – людзі з пачуцьцём уласнай годнасьці і жаданьнем адстойваць свае правы.
– Мы вырашылі распачаць галадоўку як знак пратэсту супраць дрэнных умоваў утрыманьня, – працягвае Натальля Драбышэўская. – Напярэдадні да нас прыезжаў сябар БХК з Воршы Мікалай Дзямідаў і карэспандэнт газэты "Товариш" Мікалай Петрушэнка. Некалькі нумароў газэты яны пакінулі для нас. Калі галоўурач гэта ўбачыла, яна заявіла : "Апазыцыянэрам у маім шпіталі няма чаго рабіць!". Потым яна даведалася, што мы разважаем пра будучую галадоўку, і мяне тэрмінова выпісалі. У шпіталі я толькі 25 дзён замест звычайных двух-трох месяцаў. Майго мужа галоўурач загадала перавесьці ў шпіталь у Гарадзенскай вобласьці, не патлумачыўшы аніякіх прычын. Ехаць ён ня хоча. Мы жывём у Воршы. Незразумела, чаму яго накіроўваюць за межы Віцебшчыны.
Сям'я Драбышэўскіх вырашыла змагацца за свае правы. Яны пайшлі з пісьмовымі скаргамі на прыём да пракурора Воршы, у мясцовы камітэт дзяржкантролю і санстанцыю. Але ў тым, што іхны пратэст падтрымаюць іншыя хворыя, яны больш ня ўпэўненыя. Па тэлефоне ім паведамілі, што цяпер у шпіталі ўсім нязгодным хворым пагражаюць выпіскай, пераводам на лячэньне далей ад дому ды іншымі .
Алена Штраль
20.05.2008
Мнение