Действия с Документом
Прыдняпроўе № 16, жнівень
|
У Шклове адзначаць Дзень беларускага пісьменства
Музей Шклоўшчыны Шклоўская грамадскасць лічыць адкрыццё раённага музея ледзь не галоўнай падзеяй свята пісьменства і падарункам гораду. Музей існаваў у Шклове з 1991 года, але ніколі не меў пастаяннай экспазіцыі: даводзілася дзяліць у раённым Доме культуры адну залу з мясцовым ЗАГСам, таму заключэнне шлюбу нярэдка адбывалася на фоне гістарычных выстаў. Цяпер музей размесціцца ў двухпавярховым будынку, які раней займала крама "Дзіцячы свет". Новая экспазіцыя ахоплівае гісторыю Шклова ад старажытнасці да сучаснасці. Тут выставяць шмат цікавых рэчаў, якія былі знойдзены на археалагічных раскопках. Але, канечне, не абыйшлося і без стэнда з выявамі Аляксандра Лукашэнкі – ганаровага земляка. Сямён Зорыч праславіў Шклоў 2 верасня ў гарадскім парку адкрыецца помнік Сямёну Зорычу – расійскаму генералу і фаварыту Кацярыны Другой. Калі ён пайшоў у адстаўку, то атрымаў ад імператрыцы ў падарунак Шклоўскі маёнтак. Тут ён запачаткаваў сем фабрык, тэатр і вайсковую вучэльню для хлопчыкаў. Хоць шклоўцы ўдзячныя Зорычу за тое, што дзякуючы яго высілкам Шклоў стаў вядомы прыканцы XVIII стагоддзя нават за межамі Расіі, сам генерал быў даволі супярэчлівай асобай. Ён азартна куціў і гуляў у карты, нават быў абвінавачаны ў фальшываманецтве. Таму шклоўская інтэлегенцыя спадзяецца: улады далей ушануюць іншых дастойных людзей, якія шмат зрабілі для горада. Напрыклад, расійскага міністра шляхоў зносінаў Апалона Крывашеева – ён прывёў у Шклоў чыгуначную ветку і заснаваў папяровую фабрыку. Замест Урыцкага і Маркса – Купала і Колас Таксама ў нядзелю будуць прэзентаваны новыя назвы дзвюх шклоўскіх вуліц: Урыцкага памянялі на Якуба Коласа, а Карла Маркса – на Янкі Купалы. Ініцыятарам акцыі сталі шклоўскія ўлады і аргкамітэт свята, а прысвяцілі яе 125-гадоваму юбілею класікаў беларускай літаратуры. – Я жыў раней на вуліцы Маркса, а цяпер – на Коласа, – гаворыць шкловец Аляксандр Грудзіна. – І мне гэта вельмі прыемна. Таму што Маркс не ведаў пра горад Шклоў. А Колас на Шклоўшчыне дакладна бываў. – Добра, што перайменавалі, – такое меркаванне Марыі Алейнікавай. – Я не ведаю, хто такі Урыцкі. Рэвалюцыянер-бальшавік? Але Янка Купала – гэта ж наш беларускі паэт. Вуліцы імя Коласа і Купалы – і прыстойна, і вельмі культурна. Новае добраўпарадкаванне Шклоў прыбраўся да свята. Хаця цяпер, у адрозненне ад Дажынак, новых вялікіх будоўляў тут не было. Рэканструкцыя будынка музея і пабудова лыжаролернай трасы сталі бадай што галоўнымі аб’ектамі падрыхтоўкі да Дня беларускага пісьменства. Астатняе – прыбралі, пачысцілі, пафарбавалі, абнавілі. Праўда, шклоўцы са шкадаваннем адзначаюць, што кожным разам з новай хваляй добраўпарадкавання у горадзе становіцца меней зеляніны і драўніны, затое болей – пластмасавага сайдзінга. – Гэты еўрарамонт не вельмі пасуе нашаму старажынаму гораду, – гаворыць жыхарка Шклова. – Трэба імкнуцца захаваць жывыя дрэвы і драўляныя пабудовы, якія ствараюць непаўторны стыль. Хаця чысціня мне вельмі падабаецца. Праграма свята Галоўная пляцоўка Дня беларускага пісьменства размесцілася каля Шклоўскай ратушы. А 12-й гадзіне ў нядзелю там адбудзецца ўрачыстае адкрыццё і канцэрты. Увесь дзень будзе працаваць фестываль кнігі і прэсы, у парку пройдуць спартыўнае і дзіцячае святы. Яркай музычнай падзеяй абяцае стаць закрыццё свята пісьменства: выступяць артысты Марыінскага тэатра, і ўсё завершыцца феерверкам. У горадзе будзе цэлая вуліца гандлёвых радоў, аднак алкаголю – ні-ні! Паводле мясцовых уладаў, пісьменства і гарэлка – рэчы несумяшчальныя. У Шклоў афіцыйна запрошаны дзве тысячы гасцей, прычым каля паўсотні – замежныя дыпламаты. Аднак кожны чалавек, запэўнілі улады, можа прыехаць у Шклоў на Дзень беларускага пісьменства. Аўтобусы з Магілёўскага і Шклоўскага аўтавакзалаў будуць адыходзіць штогадзіну, ёсць таксама магчымасць дабрацца ў райцэнтр на дызель-цягніку, а для аўтамабілістаў арганізаваны ахоўваемыя стаянкі. Сяргей Гутарэвіч 31.08.2007
Земля в городе дорожает
Идея такова: изымать давно заброшенные земли у старых владельцев и предлагать тем, кто нуждается в улучшении жилищных условий. Всего за несколько последних лет участки в Могилеве перешли из разряда мало востребованного товара в ликвидный. Сегодня стоимость одного квадратного метра земли колеблется от 9 до 40 долларов США. Только в этом году в городе состоялось семь аукционов, на которых продано или сдано в аренду почти три десятка участков, а в бюджет поступило около 900 миллионов рублей дополнительных доходов. За весь 2006-й в Могилеве прошел лишь один такой аукцион. Еще в 1990-е годы могилевский пригород оброс коттеджными поселками, многие дома в которых и по сей день остаются недостроенными или нежилыми, а земля вокруг поросла сорняками и диким кустарником. Городские власти настроены положить этому конец, и около 30 заброшенных участков уже изъяты за нарушения законодательства. Землю предложат тем, кто стоит в очереди на улучшение жилищных условий. Однако из более чем 16 тысяч могилевчан, желающих справить новоселье, лишь 600 хотели бы стать хозяевами домов в частном секторе. Конечно, куда быстрее решать жилищную проблему строительством многоэтажек, но и тут не обходится без споров за землю. Например, жители семи построенных в 1960-е годы домов по улице Сурганова уже несколько лет препятствуют возведению у себя во дворе, размером гектар, современной высотки. Они неоднократно срывали разгрузку строительных материалов и установку забора. Даже устанавливали круглосуточные дежурства, чтобы не пропустить приезда строителей. – В свое время мы высадили во дворе фруктовые деревья, сделали футбольное поле для малышей, жители первых этажей сушат здесь белье, – рассказывает один из местных активистов. – Первый раз здесь хотели построить дом в 1989 году. Мы тогда обратились с коллективной жалобой, и горисполком строительство дома запретил. Теперь двор хотят уничтожить снова. Мы этого не допустим. С другой же стороны, на этот прямоугольник претендуют 120 семей могилевчан. Они получили льготные кредиты, вложили деньги в кооператив, а строительство никак не начнется. Подобные ситуации сложились еще на трех городских улицах. Местные власти видят в этом проявление коллективного эгоизма, с которым они также обещают бороться. Сергей Гутаревич 23.08.2007
Святары асвяшчаюць небяспечныя дарогі
У Магілёўскім раёне на гомельскай шашы перад самым уездам у абласны цэнтр ёсць участак абсалютна роўнай дарогі. Але ён вылучаецца сярод іншых вялікай аварыйнасцю: толькі за апошні час тут адбыліся два дарожна-транспартных здарэнні. У адным выпадку вадзіцель не справіўся з кіраваннем на хуткасці, іншы неабачліва пайшоў на абгон. Абодва аўатамабілі перакуліліся, загінулі людзі. ДАІ палічыла, што нялішнім будзе асвяціць дарогу. Айцец Мікалай з пасёлка Вейна прачытаў на збочыне малітву для вандроўнікаў, каб Бог падараваў кожнаму анёла-захавальніка і каб падарожжа паспяхова завяршылася мірным вяртаннем дадому. – Трэба асвяшчаць нешчаслівыя месцы, – упэўнены святар. – Тут, калі казаць сучаснай мове, адмоўная энергетыка, і яе выправіць можа малітва і крапленне святой вадой. Тады Бог будзе ахоўваць людзей. Такіх нібыта "заварожаных участкаў" на Магілёўшчыне нямала. Напрыклад, у Чэрыкаўскім раёне, дзе дарогу пабудавалі праз старыя могілкі і месца жорсткіх баёў на Проні, пастаянна б’юцца аўтамабілі, прычым з цяжкімі наступствамі. У Кіраўскім раёне ёсць яшчэ адзін падобны ўчастак дарогі, дзе адсыпку пры будаўніцтве рабілі пяском з могілак. – Любы кіроўца, які даўно за рулём, ведае такія дрэнныя месцы, – тлумачыць Аляксей з Быхаўшчыны. – Ёсць нешта такое, што людзі не заўсёды могуць растлумачыць. Таму я мяркую, што супраць злых сілаў асвяшчэнне можа дапамагчы. Народ у гэта верыць. – А я лічу, што трэба найперш строга выконваць правілы дарожнага руху, – пярэчыць іншы кіроўца, Уладзімір з Магілёва. – Тады любая дарога не будзе заварожанай. Канечне, па дапамогу да Бога таксама нядрэнна звярнуцца. Аднак, як гавораць, не трэба ляцець наперадзе свайго анёла-захавальніка. Айцец Мікалай гатовы працягнуць працу з ДАІ. І ў прыватнасці асвяціць участак дарогі на трасе "Мінск-Магілёў" у раёне вёскі Княжыцы, дзе ўзімку маршрутнае таксі насмерць збіла двух дзяцей, якія ішлі ў школу. Падобную працу вядуць і ў іншых сельскіх раёнах. ДАІ выкарыстоўвае ўсе метады дзеля бяспекі на дарогах – прафілактыку, жорсткія пакаранні парушальнікаў, відэакнтроль, а цяпер яшчэ малітву і святую ваду. Ці дазволяць гэтыя высілкі выканаць праграму ўратавання жыцця кіроўцаў і пешаходаў "Мінус 100", пакажа будучае. Пакуль, паводле вынікаў за паўгода, у Магілёўскай воблаці зарэгістравана больш аварыяў, чым за леташняе першае паўгоддзе, але людзей у іх загінула меней. Сяргей Гутарэвіч 22.08.2007
У Мсціславе прайшоў рыцарскі фэст
Мясцовыя ўлады падтрымалі і дапамаглі ажыццявіць ідэю. Яны разлічваюць, што гэта мерапрыемства прыцягне ў Мсціслаў болей турыстаў. Тым больш, у гэтым старажытным горадзе зашмат помнікаў архітэктуры і гісторыі. Напрыклад, рыцарскія баі адбываліся побач з іезуіцкім касцёлам – старажытным велічным будынкам, які, аднак, яшчэ дагэтуль не адрэстаўраваны. – Мне спадабаўся Мсціслаў, – расказаў Аляксандр з аршанскага клуба "Монсальват". – Добра, што тут шмат старажытных будынкаў. Тут па-іншаму упрымаш гісторыю і адчуваеш свае карані. Паглядзець рыцарскі турнір сабралося больш за тысячу мсціслаўцаў. Яшчэ болей людзей назірала за вогненным шоу і танчыла на старажытнай дыскатэцы. Мсціслаўцам спадабаліся рыцары ў латах і іх прыгожыя дамы ў старажытных строях. Яны жартавалі з басаногімі манахамі ў сутанах, якія збіралі міласціну ў драўляныя келіхі. І спрытна набывалі CD ў сярэдневечных сялянаў. – Нам вельмі спадабаўся фестываль, – паведамілі мсціслаўскія дзяўчыны. –Асаблівае ўражанне зрабілі рыцары і іх стаўленне да жанчын. Нядрэнна было б і цяперашнім мужыкам пераняць кодэкс гонару рыцара. – Няхай і мсціслаўцы захопяцца рыцарскай справай, няхай у людзей узнікне жаданне больш даведацца пра гісторыю свайго роднага краю, – гаворыць Віктар з Мінску. – Я старажытнасцю захапляўся з дзяцінства, і мая "хвароба" з узростам не праходзіць. Лепей займацца рэкантрукцыяй гісторыі, чым ляжаць на канапе, тупа глядзець тэлевізар і піць гарэлку. Сяргей Гутарэвіч 21.08.2007
Яблыкі на Магілёўшчыне – у дэфіцыце
Цэны падвысіліся ў параўнанні з мінулагоднімі ў два разы, аднак нягледзячы на гэта пакуль удалося нарыхтаваць толькі каля 3,5 тысячы тон. І тое, большая частка з гэтага сабрана ў суседніх абласцях. Калі летась за сезон магілёўскія кааператары набылі ў насельніцтва больш за 20 тысяч тон яблык, то сёлета лічбы чакаюцца больш сціплыя. У паніцы пераапрацоўчыя прадпрыемствы, бо яблыкі – гэта асноўная сыравіна для вырабу таннага віна. Таму нарыхтоўшчыкі старанна шукаюць месцы, дзе можна набыць садавіну. Аднак рэсурсы, як кажуць у спажыўсаюзе, сапраўды абмежаваныя. Напрыклад, у вёсцы Ермалавічы на Бялыніччыне яблыкі сёлета ўрадзілі толькі на адным пасёлку. З трох дзесяткаў падворкаў у мясцовую кааператыўную краму ўжо здалі 10 тон. Людзей не трэба пераконваць везці яблыкі ў мясцовую краму: яны і самі ахвотна здаюць лішкі сваіх "антонавак" ды "пуцінак". У сярэднім на здачы яблык зарабляюць па 200-300 тысяч рублёў. – Агульнавядома, што добры ўраджай яблык здараецца праз год, – тлумачаць вяскоўцы. – Сёлета ўрадзіла на нашым пасёлку, і мы рады прадаць яблыкі кааперацыі: чым яны будуць гнісці пад нагамі, лепей паклапаціцца і атрымаць дадатковыя грошы. Тыя, хто лічаць цэны спажывецкай кааперацыі не надта вялікімі, едуць гандляваць на рынкі. Невялікае вядэрца салодкіх яблык на трасе "Магілёў-Мінск" каштуе 3-4 тысячы рублёў, на рынку ў Магілёве за кілаграм яблык просяць ад 500 да 1500 рублёў. Гэтым часам таксама пачалася нарыхтоўка брусніцаў. Аднак сяляне моцна незадаволеныя закупачнай цаной – 1,5 тысячы за кілаграм. Яны параўноўваюць яе з цаной на чарніцы: сёлета іх закупалі за 4,5-6 тысяч і, сабраўшы рэкордны за апошнія 30 гадоў ураджай у амаль паўтысячы тон, актыўна прадавалі замарожаныя ягады ў Польшчу. Беларусы не могуць зразумець, чаму для замежнікаў карысныя для здароўя брусніцы менш каштоўныя за чарніцы. Падобная сітуацыя, папярэджваюць у спажывецкай кааперацыі, будзе і з журавінамі, збор якіх пачнецца з 25 жніўня. Па-ранейшаму кааператары прымаюць грыбы. Лісічкі каштуюць 2,5-4,5 тысячы рублёў за кілаграм. Можна будзе яшчэ зарабіць на продажы белых грыбоў, апенькаў, падбярозавікаў і падасінавікаў. А ўсяго сёлета за здачу лясной і пладова-агародніннай прадукцыі жыхары Магілёўскай вобласці зарабілі больш за 3 мільярды рублёў. Сяргей Гутарэвіч 18.08.2007
Паручыцелі заплацяць за чужыя крэдыты
Спецыялісты ў банках раяць кліентам уважліва чытаць дакументы, пад якімі яны ставяць свае подпісы. А таксама не забывацца, што подпіс – гэта не проста фармальнасць. Калі ваш сябар, калега ці сваяк, які атрымаў крэдыт, не будзе вяртаць банку грошы, то гэта дакладна давядзецца рабіць паручыцелю. З пачатку года ў суды Магілёўскай вобласці толькі з падачы "Беларусбанка" прад’явілі паручыцелям 8 іскаў. Сюжэты з крэдытнымі махлярствамі, як правіла, адбываюцца ў сельскай мясцовасці, бо там людзі прызвычаіліся больш давяраць адзін аднаму. Напрыклад, у Дрыбінскім раёне здарылася павучальная гісторыя з падстаўнымі атрымальнікамі крэдытаў. Прадавачка сельскай крамы звярнулася да землякоў з сяброўскай просьбай – узяць для яе крэдыт на спажывецкія патрэбы. Зносіны будаваліся выключна на даверы: некалькі сялянаў спакойна аддалі атрыманыя ў банку грошы. Спачатку жанчына сапраўды плаціла, а потым банкі сталі турбаваць даверлівых грамадзян і патрабаваць грошы з іх. Ім давялося ўжо заплаціць дзесяткі тысяч сваіх кроўных рублёў, а цяпер стала вядома, што прадавачка арыштавана за нястачу ў краме. Прычым міліцыя не бачыць нічога крымінальнага ў крэдытных горасьцях вяскоўцаў, таму што яны падпісывалі дакументы ў банку добраахвотна, а не пад прымусам. Часам "за таго хлопца" даводзіцца плаціць вялізныя сумы. Аднойчы быў выпадак, калі чалавек за крэдыт пабудаваў кватэру, а потым спыніў выплаты банку, ды яшчэ і з працы звольніўся. Паводле закона, кватэра да пагашэння крэдыту не магла быць прададзена, таму давялося плаціць паручыцелям. Хаця яны маюць права таксама звярнуцца ў суд, каб у сваю чаргу спагнаць з атрымальніка крэдыта заплачаныя за яго грошы. Дарэчы, цяпер з’явілася новая паслуга – страхаванне на выпадак невяртання крэдыта. Выдаткі на страхаванне павінен узяць на сябе атрымальнік крэдыта, аднак паслуга гэта вельмі нятанная, таму на Магілёўшчыне такую магчымасць яшчэ ніхто не скарыстаў. Сяргей Гутарэвіч 17.08.2007
В Могилеве установят памятник детям войны
Первый на территории Беларуси памятник детям войны намерены установить в Могилеве. Уже определено место для будущего монумента – у братской могилы советских воинов и партизан по улице Лазаренко. Открыт счет для сбора средств, поступающих от физических и юридических лиц. Дело за малым – собрать средства и выбрать эскиз самого памятника. Идея принадлежит Могилевскому областному отделению Белорусской ассоциации бывших несовершеннолетних узников фашизма. Авторы предложили также использовать собранные на весеннем субботнике деньги. Дополнительным поводом было объявление 2007-го Годом ребенка. В итоге идея расширилась: установить памятник всем детям, по чьей судьбе прокатилась война. Сначала конкурс на создание эскиза был объявлен с мая по июнь. Победителю обещана премия в 30 базовых величин и заключение договора на реализацию проекта. Но белорусские скульпторы энтузиазма не проявили. Тогда сроки продлили еще на два месяца, и тогда появились 15 проектов (один – могилевский, остальные – минские. Большинство из них выполнены в советских традициях, были групповые и одиночные фигуры. На этом фоне выделялись опаленный огнем василек и композиция, выполненная в стиле Сальвадора Дали. Члены жюри обсудили каждую работу, но так и не смогли выбрать одну. В итоге отобрали четыре проекта, авторам предложили еще месяц потрудиться. По словам председателя комиссии Анатолия Глаза, на возведение памятника пойдут средства бюджета, а также – заработанные на субботнике и собранные в виде пожертвований и спонсорских взносов. В том, что деньги будут собраны, сомнений у членов комиссии нет. – Это святое дело, и я готов сдать деньги, – высказывает свое мнение один из могилевских деятелей культуры. – Мне только не очень понятно, почему на скульптуры развлекательного плана (Звездочет в Могилеве, Бобр в Бобруйске, Огурец в Шклове) выделяются бюджетные средства, а в данном случае собирают деньги с народа? Это нелогично. Могилевчане обратили внимание и вот на что: если деньги на памятник просят у горожан, то почему им не предлагают поучаствовать в выборе проекта? Почему не опубликуют эскизы в местной прессе? Старожилы вспоминают: четверть века назад в Могилеве пытались устроить всенародное обсуждение проектов памятника борцам за Советскую власть. В прессе горели большие споры, а в итоге появилась композиция, эскиз которой толком и не рассматривался. Сергей Гутаревич 16.08.2007
На Блакітную крыніцу едуць пазбавіцца ад хваробаў
Блакітная крыніца – гэта помнік прыроды. Вада тут мае блакітнае, нават бірузовае адценне. Пасля Чарнобыльскай аварыі вёску Кліны, каля якой была крыніца, хутка адсялілі і пахавалі, але вялікі ўзровень радыяцыі не паўплываў на ваду – яна па-ранейшаму ўнікальна чыстая. Высокая мінералізацыя дазваляе казаць пра яе лекавыя ўласцівасці. Аднак народ проста перакананы, што вада ў Блакітнай крыніцы – гаючая. Малыя і старыя адважна лезуць у ваду, якая ўзімку і ўлетку заховаўвае адну тэмпературу – плюс 8 градусаў. Аднак, паводле павер’я, трэба перайсці крыніцу альбо акунуцца туды тройчы, і тады прыйдзе збаўленне ад хваробаў. Тыя, хто не рызыкнуў пайсці ў надзвычай халодную ваду, набіраюць яе для піцця ў бідоны і бутэлькі. Людзі едуць на Блакітную крыніцу з верай у цуд, з надзеяй на лекаванне ад хваробаў і пазбаўлення ад няшчасцяў. – Я расчараваўся ў афіцыйнай медыцыне, таму цяпер толькі на Бога і яго цуд спадзяюся, – гаворыць жыхар Рагачова. – Я ўжо была тут, і мне стала лягчэй, – запэўнівае 80-гадовая паломніца з Быхава. – Святая вада дапаможа, таму што Бог ёсць на свеце і ён ратуе людзей. – Я, калі шчыра, у цуд не веру, – смяецца гамельчанін, які выйшаў з вады, – аднак шаную народныя традыцыі. І ўрэшце таксама спадзяюся, што буду здаровы і знікнуць непрыемнасці. Праваслаўная царква лічыць крыніцу святыняй. Слаўгарадскія святары расказваюць, што ў старажытнасці тут было капішча радзімічаў, а потым у крыніцы іх хрысцілі. Таму нашчадкі радзімічаў і шануюць гэта ўнікальнае месца. За савецкім часам на крыніцу хадзіць забаранялі: у свята ачапленнем стаялі міліцыянеры. Аднак жанчыны прыходзілі да яе маліцца ўначы, а бабулі, нават без папоў, ішлі побач хросным ходам. Вадой, паводле ўспамінаў, заўсёды лічылі хворую жывёлу і дзяцей ад сурокаў. Цяпер 14 жніўня, на праваслаўны дзень памяці Макавеяў на крыніцы афіцыйна арганізоўваюць вялікае свята. У капліцы праходзіць урачыстае богаслужэнне, хрышчэнне і хросны ход. Працуюць гандлёвыя рады і грамадскае харчаванне. Людзі просяць, каб добраўпарадкаванне Блакітнай крыніцы прадоўжылася. Пакуль дарога туды не заасфальтавана, аўтамабілі паркуюцца прама на полі, а бабулі прадаюць мёд на сонцапёку. Каб прыцягнуць турыстаў, слаўгарадскія ўлады абяцаюць пабудаваць на крыніцы кэмпінг для вандроўнікаў. Сяргей Гутарэвіч 15.08.2007
Праваслаўныя Магілёва пайшлі хросным ходам
Беларуская праваслаўная царква ў 1993 годзе прылічыла Каніскага да ліку святых. Сёлета ў хросным ходзе бралі ўдзел каля тысячы праваслаўных вернікаў. У фінале да іх далучыліся Мітрапаліт Філарэт, а таксама і прадстаўнікі свецкай улады – кіраўнікі Магілёва і вобласці. Завершылася ўсё малебнам каля Архірэйскага палаца – помніка архітэктуры 18-га стагоддзя, дзе калісьці была рэзідэнцыя Георгія Каніскага. Каменны палац цудам захаваўся ў войнах і рэвалюцыях. За савецкім часам у ім быў жылы дом без зручнасцяў, а потым яго планавалі адрэстаўраваць і перадаць музею гісторыі Магілёва. Тым не менш, улады некалькі гадоў таму аддалі палац праваслаўнай епархіі. Рамонт, які новыя гаспадары зрабілі ў помніку архітэктуры, абурыў гісторыкаў, журналістаў і магілёўскую грамадскасць. Яны разбурылі мармурную лесвіцу, па якой, дарэчы, і хадзіў сам Свяціцель Георгій. Затое там з’явіўся гараж, шклопакеты і сучаснае еўрааздабленне. "Што гэта за рэстаўрацыя?" – пыталіся магілёўцы, але ўлады не захацелі пачуць пратэсты. Праўда, епархія мае свой погляд на справу: яе кіраўніцтва лічыць, што праваслаўныя выратавалі будынак ад разбурэння. Аднак і практычна зачынілі яго для публікі: толькі цяпер у палацы адчыніўся невялікі метадычны пакой для настаўнікаў, дзе можна пакарыстацца матэрыяламі ў дапамогу духоўнага і маральнага выхавання дзяцей. Напрыклад, пра шкоду палення альбо пра небяспеку абортаў. Хросны ход у гонар Каніскага – сёлета ўжо трэці. Праваслаўныя вернікі Магілёўшчыны ўжо ўшанавалі такім чынам знакамітыя на ўсю Беларусь цудатворныя абразы Бялыніцкай Божай маці і Баркалабаўскай Божай маці. Сяргей Гутарэвіч 07.08.2007
Нахабных кіроўцаў штрафуюць па максімуму
Напрыклад, толькі за 31 ліпеня і 1 жніўня у вобласці зарэгістравана 7 дарожных аварыяў, у якіх 4 чалавекі загінулі і 5 паранена. У сутыкненні двух аўтамаліляў "Аўдзі" ў Бабруйскім раёне загінуў кіроўца аднаго з іх. У Магілёўскім раёне гаспадар "Жігылёў" парушыў правілы абгона і сутыкнуўся з трактарам, у выніку чаго загінуў пасажыр аўтамабіля.У Быхаўскім раёне "Фольксваген-Гольф" з’ехаў на збочыну і забіў мужа з жонкай, якія сядзелі ля дарогі. У яшчэ адной аварыі ў Бабруйскім раёне пацярпела 8-гадовая дзяўчынка: яна ехала ў легкавым аўтамабілі, які сутыкнуўся з "Уралам". Дарожна-транспартныя здарэнні з удзелам дзяцей – на жаль, не рэдкасць. Дзве страшныя трагедыі адбыліся ў чэрвені. Паблізу Глушы Бабруйскага раёна аўтамабіль збіў 15-гадовую дзяўчыну, якая ад атрыманых траўм памерла. А ў Клімавіцкім раёне пад колы "Мерседэса" трапіла 4-хгадовае дзіця, якое не ўдалося выратаваць. Асноўнымі прычынамі павелічэння колькасці ДТЗ з’яўляюцца найперш парушэнні хуткаснага рэжыма. Потым ідуць парушэнні правіл абгона, недысцыплінаванасць пешаходаў і таксама адсутнасць вопыта ў кіроўцаў – штомесяц аўташколы выпускаюць 1,5 тысячы чалавек. Складаная сітуацыя з бяспекай на дарогах вымагае мер прафілактыкі, а таксама больш жорсткага ўздзеяння на недысцыплінаваных кіроўцаў. Тых, хто дэманстратыўна грэбуе правіламі дарожнага руху і не робіць вывадаў з папярэджанняў, штрафуюць па максімуму, а потым і пазбаўляюць праў. Паводле афіцыйнай статыстыкі, за паўгода ў Магілёўскай вобласці адбылося амаль паўтысячы дарожна-транспартных здарэнняў. У іх паранена 530 чалавек, 86 – загінулі. У параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года зарэгістравана болей ДТЗ і параненыз. Загінула на 10 чалавек меней. Сяргей Гутарэвіч 06.08.2007
Рынку не нужны, зато отчеты украшают
Сверхнормативные складские запасы готовой промышленной продукции – одна из главных проблем экономики Могилевщины. В этом году она особенно обострилась, когда возникли проблемы с реализацией у крупнейшего предприятия области – ОАО "Белшина". По официальным данным, запасы готовой продукции на складах промышленных организаций на 1 июля 2007 года составили 488,9 млрд. рублей и с начала года увеличились на 93,2 процента. Соотношение запасов готовой продукции и среднемесячного объема производства составило 88,2 процента. Потери платежей в бюджет за счет роста запасов продукции составили почти 26 млрд. рублей. Значительная часть всех складских запасов области приходится на "Белшину". По мнению специалистов областного комитета экономики, изначально была допущена ошибка в прогнозировании работы этого химического гиганта в текущем году. В частности, не ожидали, что азиатские производители смогут потеснить шинников с завоеванного ими год назад рынка сверхкрупногабаритных шин своей более дешевой продукцией. Как выпутаться из сложившегося положения – решать правительству. Предложение шинников о снижении им годового прогноза объемов производства, что могло бы позволить и склады разгрузить, и оборотные средства восполнить, руководство области изначально не поддержало. Ведь в этом случае годовой отчет об успешном развитии экономики Могилевщины окажется просто невозможным, так как не будут выполнены показатели по производству промышленной продукции и экспорту. Более мелкие предприятия области страдают каждый от своих проблем. У кого арестована продукция за долги прошлых лет, кто зависит от сезонного спроса. К числу последних относятся, например, мебельщики. Почти половина предприятий и организаций области в первом полугодии сработали с рентабельностью менее 5 процентов. А потому жалобы промышленников привычняые: нет средств на модернизацию изношенного оборудования, обновление ассортимента, достойную рекламу товаров, создание сервисных центров. А без всего этого крайне сложно торговать не только в других странах, но уже и в своей. Тема производства товаров, не нужных рынку, но необходимых для отчета о выполнении валовых производственных показателей, официальные лица предпочитают не затрагивать. Сергей Гутаревич 03.08.2007
У Магілёве распачата будаўніцтва Ратушы
Новы будынак узвядуць на валу каля Дняпра, дзе калісьці амаль тры стагоддзі прастаяў трывалы каменны будынак Ратушы, справа рук магілёўскіх і шклоўскіх майстроў другой паловы 18-га стагоддзя. Ён лічыўся адным з лепшых помнікаў гарамадзянскай архітэктуры Беларусі. У другую сусветную вайну будынак пашкодзілі, і хаця спачатку яго нібыта ўзяліся адраманатаваць, але потым улады, відаць, вырашылі не марнаваць вялікія сродкі. Роўна паўстагоддзя таму, на золку ліпеньскага дня 1957 года старажытную Ратушу знішчылі выбухам, а вежу, з якой калісьці аглядалі горад руская імператрыца Кацярына Другая і аўстрыйскі імператар І осіф Другі, павалілі з дапамогай тросаў і трактараў. Яшчэ ў 1992 годзе на тым месцы адбылася ўрачыстая закладка сімвалічнага першага камяня ў новы падмурак. Аднак потым улада змянілася, грошай не ставала і будаўніцтва так і не распачалося. Цяпер жа ўсё сур’ёзна. Днямі збяруцца дэпутаты гарсавета, каб даць адпаведны дазвол, а тым часам будаўнічая арганізацыя, якая выйграла тэндэр, ужо агарадзіла будаўнічую пляцоўку і пачала працаваць. Свой унёсак у агульную справу зрабілі і магілёўскія гісторыкі, якія на нядаўняй канферэнцыі "Гісторыя Магілёва: мінулае і сучаснасць" прапанавалі арганізаваць агульнагарадскі суботнік і адкрыць разліковы рахунак для збору сродкаў на аднаўленне Ратушы. Гарвыканкам папярэдне падлічыў, што яна абыдзецца прыкладна ў пяць мільярдаў рублёў. Сяргей Гутарэвіч 02.08.2007
К хорошей зарплате привыкаешь быстро
1 сентября этого года могилевское предприятие "Белпак" может присоединиться к ОАО "Могилевхимволокно", став его структурным подразделением. Этому предшествовала покупка концерном "Белнефтехим" у дочерней структуры российской компании "Итера" за 2,7 млн. долларов США ее пакета акций СП ЗАО "Белпак". Далее последовало преобразование с 1 июня акционерного общества в частное унитарное предприятие и исход большей части работников завода. – Всего там работало около 70 человек. Когда россияне владели половиной акций, мы получали зарплату по российским ставкам, а они почти в три раза больше белорусских, – рассказывает один из бывших работников "Белпака". – В среднем в месяц выходило по 2,5-3 миллиона рублей, и это нормальные деньги по нынешней жизни. Но сейчас завод стал чисто белорусским, а значит – и тарифы оплаты труда. В итоге почти две трети коллектива написали заявления об увольнении. Сейчас средняя зарплата на "Могилевхимволокне" составляет 670-700 тысяч белорусских рублей. По прогнозам, новые работники "Белпака" с учетом интенсивности труда могут получать на сотню-другую тысяч больше. Но прежних, российских зарплат им уже точно не видеть. – Люди ушли кто куда. Многие нашли работу у частников, – делится собеседник. – Я тоже работать буду не по специальности, но зато и не за копейки. СП ЗАО "Белпак" образовано в 1991 году четырьмя акционерами. Основными из них были "Могилевхимволокно" с белорусской стороны, а с российской – "Полиэстер Холдинг". Предприятие специализируется на производстве сырья для пищевых упаковочных материалов – полиэтилентерефталата (ПЭТФ). Оно является крупнейшим производителем ПЭТФ в СНГ с мощностью 85 тыс. тонн в год. Кризисным для предприятия оказался 1994 год: по итогам были получены убытки. Но уже год назад "Белпак" вышел на прибыльное производство. По заявлению представителей администрации "Могилевхимволокна", сейчас "Белпак" в переходном периоде, но работает стабильно. На предприятии проходят стажировку молодые ребята из могилевских училищ, которые и составят в будущем костяк нового коллектива, согласного с нынешними условиями оплаты труда. Сергей Гутаревич 01.08.2007 |