Belnarod.org – Сайт региональных новостей от гражданских и профсоюзных активистов, журналистов и просто небезразличных людей

Запасы непроданной готовой продукции превысили 430 миллиардов рублей. Это 66 процентов к среднемесячному объему производства.

В борьбе за валовые производственные показатели промышленные предприятия Могилевской области продолжают пополнять свои закрома ненужной покупателю продукцией. По официальным данным, в январе этого года промышленники Могилевщины выпустили продукции на 748 миллиардов рублей, а складские запасы составили 431 млрд. или мистические 66,6 процента к среднемесячному объему производства.

Некоторые потребительские товары, которые, по идее, должны пользоваться постоянным спросом, продаются особенно плохо. Например, на складах скопился трехмесячный производственный запас фруктовых соков и пятимесячный – консервов. Есть большие проблем с реализацией мебели и обуви местного производства.

Подобное положение дел в промышленности вызывает критику областного руководства. Основные претензии: на предприятиях практически не обновляется ассортимент и мало привлекается инвестиций извне. В частности, промышленники города Могилева в прошлом году надеялись минимум на 20 млн. долларов США иностранных вложений. На деле получилось чуть более 4 млн.

Что же до новых видов продукции, то в январе этого года в удельном весе произведенных товаров они заняли 16,6 процента. Но это в среднем по области. В пищевой промышленности – лишь 9 процентов, в легкой – чуть более 3 процентов.  

Старые промышленники уже начинают вздыхать о временах Генплана. Мол, тогда не только говорили сколько и чего произвести, но и кто все это купит. А теперь прогнозными показателями устанавливаются минимальные объемы выпуска продукции, но ни слова о том, куда потом это изобилие продать. И в такой ситуации сложно исключить вероятность изготовления товаров, в принципе не нужных рынку. Капиталист на подобный компромисс пойдет только при условии госдотации, то есть – менеджментом начинает заниматься само государство.

Сергей Гутаревич

29.02.2008

Власти собираются закрыть пять городских мини-рынков, в том числе популярные "Привокзальный" и "Криница".

Еще пару лет назад могилевские власти считали мини-рынки одним из самых перспективных способов удовлетворения покупательского спроса в спальных районах областного центра. Мол, вышел человек из дома, а тут ему компактно предлагают морковку, банан, мясное, пиво, одежду, книжку, диск с фильмом и корм для домашнего любимца. Народ эту заботу оценил и принялся отовариваться на месте, без далеких путешествий в центр города.

В прошлом году в Могилеве работало 19 рынков. Но уже в этом город может лишиться пяти из них, в том числе двух достаточно популярных в народе.

Чиновники из городского управления торговли, бытовых услуг и общепита, говоря о трех мелких мини-рынках, ссылаются на антисанитарию, отсутствие туалетов и водопровода, бедный ассортимент предлагаемых покупателям товаров. В "черном списке" оказались также достаточно крупные рынки "Привокзальный" и "Криница". Первый расположен возле железнодорожного вокзала и удобен сельчанам, приезжающим в город с близлежащих регионов. Второй обслуживает большой спальный район.

– Проблема не в антисанитарии или ассортименте. У нас убивается как таковой бизнес на мини-рынках, – говорит один из предпринимателей, работающих на "Кринице".

По словам бизнесмена, его мини-рынок рассчитан более чем на 100 торговых мест, но заполнен продавцами на 20-30 процентов. Он опустел с начала этого года, после законодательного изменения условий работы индивидуальных предпринимателей.

– Наемных работников уволили, оставшиеся предприниматели в растерянности. Ну, поработают они еще какое-то время, а что дальше? Кругом стоятся торговые центры, появился гипер-маркет, бизнес укрупняется, и мелких торговцев просто выдавливают разными путями, чтобы они не создавали конкуренции.

Кстати, возле мини-рынка "Криница" в скором времени планируется открыть новый торговый центр. Местные жители недоумевают: ведь в городе уже пугают пустыми торговыми местами несколько подобных гигантов. Да и куда придется ехать с городской окраины за тем же пучком петрушки? Опять на Центральный рынок за десяток автобусных остановок? Как видно, мнение покупателей, то есть – самих горожан, снова не учитывается.

Сергей Гутаревич

27.02.2008

Сесія Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў зацвердзіла новыя павялічаныя стаўкі адзінага падатку для індывідуальных прадпрымальнікаў.

У сярэднім адзіны падатак павялічваецца на 30 працэнтаў. "Вілка" паміж рознымі відамі дзейнасці атрымалася значная: адны прадпрымальнікі будуць плаціць удвая болей, іншыя – ня многім болей за ранейшую стаўку.

– Я плаціў штомесяц 30 еўра за аказанне паслуг насельніцтву ў рамонце бытавой тэхнікі, – гаворыць магілёўскі прыватнік. – Аднак цяпер я ў адпачынку, і нават дазнавацца пра новы падатак не буду. Усё ж такі вырашыў перарэгістравацца ў прыватнае ўнітарнае прадпрыемства. Проста таму, што зразумеў – да канца года ўсіх "індывідуалаў" тымі ці іншымі метадамі задушаць. А жыць трэба і кідаць сваю справу не хочацца…

Паводле тлумачэнняў улады, павелічэнне стаўкі адзінага падатку – гэта першы крок для выраўноўвання ўмоў працы для ПУПаў, у якіх атрымалася большая падаткавая нагрузка, і індывідуальных прадпрымальнікаў.

Разам з падвышэннем падатку былі распрацаваны і спецыяльныя каэфіцыенты, якія датычацца розных груп гарадоў. Напрыклад, у Магілёве стаўка адзінага падатку будзе большая, чым у раённым цэнтры, а тым больш глыбінцы.

У сельскай мясцовасці для прыцягнення прадпрымальнікаў і заахвочвання прыватнай ініцыятывы будзе ўжывацца ніжэйшы каэфіцыент – 0,5.

Сяргей Гутарэвіч

26.02.2008

Из более чем 600 могилевских маршрутных такси, работавших в прошлом году, с начала этого года на линию до сих пор не выехало около 150 микроавтобусов.

Вот уже несколько лет, как могилевчане забыли, что такое автобусная давка в часы пик. Проблема во многом решена за счет появления на дорогах областного центра микроавтобусов маршрутных такси. Однако уже в этом году ситуация может ухудшиться, так как "маршрутный" бизнес резко теряет свою финансовую привлекательность.

Из более чем 600 могилевских маршрутных такси, работавших в прошлом году, с начала этого года на линию до сих пор не выехало около 150 микроавтобусов. Чем заняты оставшиеся не у дел перевозчики, никто толком не знает. Ремонтируют свои машины, переоформляют документы из ИП в ЧУП или ушли из бизнеса?  

К 1 марта истечет срок перерегистрации индивидуальных предпринимателей в частные унитарные предприятия. По сравнению с прошлым годом, Могилевский горисполком снизил квоту на маршрутные такси с 686 до 627 машин. Но чиновники опасаются, что и в этом случае сохранится дефицит 10-12 микроавтобусов.

Повод к таким размышлениям предоставил проведенный недавно конкурс на комплектацию двух транспортных маршрутов по 6 машин в каждом. На 12 свободных рабочих мест поступило лишь 4 заявления.

– Раньше на одно место претендовали 5-6 машин. Теперь же предложения маршрутов превышают спрос, – рассказывает один из перевозчиков. – А что будет дальше? Люди перерегистрировались, объединили в ЧУПы десятки машин и в январе многие получили убытки. Такая же ситуация и в феврале. Посмотрим, что будет в марте.

Но ждать, рискуя своими деньгами, готовы не все. Среди могилевских перевозчиков уже есть несколько примеров расформирования ЧУПов.

Как считают в отделе транспорта горисполкома, давно пора повышать стоимость одной поездки в маршрутке, которая не менялась уже два года, с 800 до 1000 рублей. Однако предложения могилевских чиновников не поддерживают их столичные коллеги.

По мнению предпринимателей, если ситуация не изменится, ЧУПы по весне начнут сыпаться один за другим. Никто не будет работать себе в убыток. Между тем, каждый пятый пассажир, который воспользовался в области автобусом общего пользования, в прошлом году перевезен именно индивидуальным предпринимателем.

Сергей Гутаревич

26.02.2008

На спецыяльны рахунак для аднаўлення сімвала горада пакуль паступіла толькі драбяза – нешта накшталт 20-ці  тысяч рублёў.

Праўда, бліжэйшымі днямі там будзе папаўненне. Супрацоўнікі музея гісторыі Магілёва сабралі каля 200 тысяч рублёў, якія пералічаць на рахунак для збору дабрачынных узносаў на будаўніцтва Ратушы.

Музейныя работнікі – зусім не самыя высокааплатныя людзі, але яны вырашылі ахвяраваць дзённы заробак (прыблізна 13-15 тысяч рублёў ад аклада). У адноўленай Ратушы менавіта гэты музей атрымае месца для сваёй экспазіцыі – цяпер каштоўныя экспанаты знаходзяцца ў запасніках з-за недахопу плошчаў.

Ды і ўвогуле, адраджэнне старажытнага сімвала гарадскога самакіравання – знакавая падзея для Магілёва.

Першую драўляную ратушу пабудавалі пасля таго, як у 1577 годзе горад атрымаў магдэбурскае права. Узведзеная пазней каменная Магілёўская ратуша была лепшым творам грамадзянскай архітэктуры Беларусі XVII  стагоддзя.

Ратуша трывала стаяла амаль тры стагоддзі, пакуль у 1957 годзе яе не ўзарвалі.

Падмурак для новай Ратушы заклалі яшчэ ў 1992 годзе. Адноўлена будаўніцтва ў леташнім жніўні, і цяпер ідзе такімі шпаркімі тэмпамі, што магілёўцы здзіўляюцца.

Будыніна з чырвонай цэглы з вежай літаральна расце на гарадскім валу. Будаўнікі працуюць у дзве змены шэсць дзён на тыдзень. Здача Ратушы павінна адбыцца ў ліпені, на летнім свяце горада.

Магілёўскі майстар Генадзь Галоўчык, які мае грамадскую пасаду дазорца гарадскіх гадзіннікаў, вырабляе новы галоўны магілёўскі гадзіннік – ён упрыгожыць вежу новай Ратушы.

Усё гэта добра, але лозунг гарадскіх уладаў "Адрадзім Ратушу разам" так пакуль і не ўвасобіўся ў жыццё. Ініцыятыву гараджане не выяўляюць – сведчыць амаль пусты рахунак для ахвяраванняў. Праўда, час яшчэ ёсць.

Кампанія па збору сродкаў, магчыма, разгарнецца вясной, калі распачнуца традыцыйныя суботнікі. Будаўнікі гавораць, што няма сэнсу выходзіць з сякерамі і рыдлёўкамі на пляцоўку – працоўных рук і тэхнікі тут хапае. А вось грошы будаўніцтву не пашкодзілі б.

Сяргей Гутарэвіч

25.02.2008

В Могилеве для оценки работы трудовых коллективов ввели новый критерий: политическую сознательность масс, строящих рыночный социализм.

Когда народ по какой-то причине не понимает, что живет хорошо, ему надо это объяснить. Причем – доходчиво, аргументированно и наглядно, чтобы люди поверили. И желательно делать сравнения не с развитыми европейскими странами, а государствами СНГ или предыдущими менее удачными временами.

В Могилеве в конце прошлого года на базе городской библиотеки открылся информационно-идеологический центр. На его создание из городского бюджета выделено более 18 миллионов рублей. Плюс – деньги из других  источников. Библиотеке это позволило обновить компьютерное оборудование и мебель, заменить старые окна на евро, завершить многолетний ремонт помещений. Правда, сами работники центра пока трудятся на общественных началах.

Сотрудники библиотеки уверяют, что их услугами пользуется практически каждый второй могилевчанин. А потому не сомневаются в успехе правильного с точки зрения государственной идеологии информирования населения о работе местных органов власти и социально-экономическом развитии города, области и страны. Они даже рассказывают, что горожане записывались в очередь, чтобы почитать издания, посвященные 70-летию Могилевской области.  

Не останавливаясь на достигнутом, Могилевский горисполком на своем недавнем заседании решил включить уровень идеологической работы в критерий оценки деятельности трудовых коллективов. Как именно будет проверяться сознательность тружеников того или иного предприятия и по каким принципам оцениваться, руководство города пока не знает. Но это не проблема, ведь подобный опыт существует еще со времен Советского Союза, когда в характеристиках на учеников школ, студентов и работников была графа об уровне политической грамотности.

Так что с этого года в борьбе за переходящее Знамя коллективам могилевских предприятий и организаций будет мало хорошо поработать. Надо будет еще и убедить себя в том, что жизнь становится лучше, жить становится веселее.

Сергей Гутаревич

22.02.2008

У Кіраўскім раёне з задымленай хаты выцягнулі бабулю і чатырохгадовую малую, а 13-гадовую дзяўчынку не здолелі ўратаваць.

Трагедыя адбылася ў вёсцы Старыя Дваранінавічы. У хаце на кухні за прыгатаваннем ежы корпалася 92-хгадовая бубуля. З ёй былі дзве яе праўнучкі.

Калі старая адчула пах дыма і адчыніла дзверы ў пакой, то нічога не ўбачыла з-за дыму. У гэты ж часам падбег і сусед.

41-гадовы работнік мясцовага СВК "Чырвоны баец" здолеў выцягнуць нямоглую бабулю і малую, якая схавалася пад ложак. На жаль, у моцна задымленай хаце так і не здолелі знайсці і выратаваць старэйшую дзяўчынку. Яна загінула.

Магілёўскае упраўленне МНС папярэдне паведаміла, што прычынай пажару верагодна было дзіцячае свавольства з агнём. Але расследванне працягваецца.

Гэты першы выпадак сёлета ў Магілёўскай вобласці гібелі на пажары дзіцяці. Летась быў адзін падобны выпадак.

У студзені цудам выртаваліся ад агня 8-гадовыя хлопчыкі-двайняткі ў вёсцы Бракава Магілёўскага раёна. Маці кінула малых адных у кватэры, і яны сталі гуляцца з запалкамі. Пільны сусед разбіў акноў кватэры і выцягнуў малых на свежае паветра.

Сяргей Гутарэвіч

22.02.2008

У Магілёўскай вобласці з прыкладна шэсці тысяч чалавек, якія пазбаўлены бацькоўскіх праў, поўнасцю плацяць за ўтрыманне сваіх дзяцей толькі 366.

Яшчэ 3,5 тысячы нядбайных бацькоў выплачваюць грошы дзяржаве часткова.

Летась паводле судовых рашэнняў на ўтрыманне сацыяльных сірот бацькі, якія іх кінулі, павінны былі заплаціць каля 9 мільярдаў рублёў. А заплацілі – крыху болей за адзін мільярд.

Разам з даўгамі не толькі за 2007-мы, а за ўсе мінулыя гады, нядбайныя бацькі толькі ў адной вобласці Беларусі завінавацілі дзяржаве больш за 13 мільярдаў рублёў.

Ёсць праблемы з працаўладкаваннем такіх людзей: нягледзячы на тое, што кіраўнікоў арганізацый абавязваюць даць працоўнае месца і заробак нядбайным бацькам, бяруць іх вельмі неахвотна.

Як правіла, нядбайныя бацькі – п'яніцы, якія зусім не хочуць працаваць, і з імі толькі марока. Яны кідаюць працу і збягаюць.І як бы іх не пераконвалі нармальна жыць і працаваць, але сельскі гандаль перавыконвае планы ў асноўным за кошт продажу танных алкагольных напояў. Не ўдаецца выкараніць і нелегальны гандаль разведзенымі тэхнічнымі спіртавымі вадкасцямі – людзі па-ранейшаму труцяцца танным пойлам.

Ад п'янства і жабрацтва церпяць дзеці. Увогуле ў Магілёўскай вобласці ў сацыяльна небяспечным становішчы цяпер знаходзяцца 5630 непаўнагадовых.

Сяргей Гутарэвіч

21.02.2008

Першы шлюб у ЗАГСе, які размесціўся на першым паверсе палаца, узяла маладая пара крычаўцаў – Кацярына і Максім Ткачовы.

Пацёмкінскі палац у Крычаве – вядомы помнік архітэктуры XVIII стагоддзя.

Цырымонія адкрыцця планавалася на самы пачатак года і некалькі разоў адкладалася. Паводле пагалоскаў, крычаўскія ўлады чакалі, што на "асвячэнне" прыедзе Аляксандр Лукашэнка.

Аднак высокага візіту так і не здарылася: сімвалічны залаты ключ ад палаца маладым уручыў кіраўнік Магілёўскай вобласці Барыс Батура. Кацярына і Максім радаваліся падарункам ад улады і таму, што такога вяселля ні ў каго яшчэ не было.

Маладыя людзі, якія паўтары гады таму выпадкова пазнаёміліся на вуліцы, і не марылі пра такую грандыёзную і прыгожую цырымонію. Адбылося тэатралізаванае прадстаўленне ў строях XVIII стагоддзя. Шчасця маладой сям'і жадала "імператрыца Кацярына ІІ". У гонар адкрыцця палаца і для маладых ладзілі святочны феерверк.

Увогуле ў дзень адкрыцця палаца бралі шлюб чатыры пары, а на 23 лютага запланаваны яшчэ 10 вясельных абрадаў.

За выключэннем шлюбнай залы, астатнія плошчы Пацёмкінскага ўсё яшчэ стаяць пустыя. Яны адрамантаваныя, але для ажыццяўлення праекта – стварэння інтэр'ерных пакояў ХІХ стагоддзя і першага ў краіне музея Маці – патрабуецца амаль паўмільярда рублёў. Антыкварныя мэбля і посуд, а таксама і мастацкія працы, каштуюць дорага. Калі знойдуцца такія грошы – пакуль сказаць цяжка.

Папярэдне плануецца, што музей адкрыецца напрыканцы года. А з 1 сакавіка стане працаваць асобная выставачная зала: крычаўцам прадставяць мастацтва Японіі, а потым – творы мясцовых мастакоў.

Сяргей Гутарэвіч

19.02.2008

У лютым адзначаюцца адразу дзве круглыя даты, звязаныя з пісьменнікам: 115 гадоў з дня нараджэння і 70 гадоў з дня расстрэлу.

Малой Багацькаўкі, дзе ў сялянскай сям’і нарадзіўся будучы класік беларускай літаратуры, даўно не існуе. Больш за 30 гадоў таму ўтварылі адну Багацькаўку, аб’яднаўшы яе Малую і Вялікую часткі.

У гэтай вёсцы цяпер жыве каля паўсотні жыхароў, і ўсе – пенсіянеры. Яны прарочаць, што Багацькаўка хутка вымрэ, і на яе месцы застанецца толькі музей-сядзіба Максіма Гарэцкага.

Сапраўдны дом Гарэцкіх калісьці згарэў разам з усім фамільным дабром, але на гэтым месцы пабудавалі драўляную хату, стылізаваную пад ХІХ стагоддзе. Там у 1993 годзе адкрылася экспазіцыя.

У адной частцы хаты – сямейныя архівы, фота і кнігі пісьменніка, у іншай – быт беларускага селяніна. Прычым школьнікі, якія часцей за ўсё прыязджаюць на экскурсіі, цікавяцца менавіта жыццёвай часткай    музея – як палілі лучыну, як каталі бялізну, як часалі воўну і гэтак далей.

Калі ў Багацькаўцы стваралі літаратурны музей, то меркавалі, што тут пабудуюць новую дарогу, адчыняць краму для турыстаў, пабудуюць дамы для мясцовых жыхароў. Але з усіх планаў спраўдзілася толькі дарога. Таму ўлады Мсціслаўскага раёна ўжо думаюць, што ў будучым рабіць з музеем: пераносіць бліжэй да сталіцаў альбо пакінуць яго ў глыбінцы ў надзеі на развіццё краязнаўчага турызму?

Сапраўдныя сямейныя гісторыі Гарэцкіх яшчэ можна пачуць ад Лідзіі Пятроўны Шнарскай, якая жыве насупраць музея. Яна – далёкая сваячка Гарэцкіх: свякроў даводзілася Максіму і яго братам дваюраднай сястрой.

– А ў Максіма Гарэцкага была яшчэ і малодшая сястра Ганна, – расказвае 77-гадовая бубуля. – Яна так плакала і бегла за цягніком, калі Максіма адпраўлялі ў ссылку, што сама трапіла пад цягнік. Яе пахавалі ў Маскве, у Галавінскім манастыры. Маці адрэзала доўгую касу Ганначкі і закапала яе ў садзе за хатай, і ўвесь час над ёй плакала, пакуль сама не памерла. А за што цяжкая доля выпала самому Максіму? Ён быў добры, вясёлы, разумны чалавек, а яго расстралялі, як ворага народа. За што?..

Лідзія Пятроўна падарыла музею праваслаўны абраз, які дакладна належаў сям’і Гарэцкіх. Гэты абраз калісьці атрымала яе свякроў як удзячнасць за тое, што даглядала Гарэцкіх, калі яны захварэлі на тыф. Разам з набожнікам Шнарскай абраз, які яна атрымала ў спадчыну, упрыгожыў экспазіцыю.

Цікаўныя людзі, якія прыязджаюць у Багацькаўку і наведваюць вясковы музей, адкрываюць для сябе і цяперашнюю актуальнасць творчасці Максіма Гарэцкага, знанага прадстаўніка беларускай думкі. Гэта ён напісаў: "О, пайшлі нам, доля наша, сваё жыццё, наша, і сваю культуру…"

Сяргей Гутарэвіч

15.02.2008

При реализации на Могилевщине программы развития малых городов западная электроника, российская механика и белорусская стройка не стыкуются.

К малым городам области относятся все районные центры и три рабочих поселка. К 2010 году в них должны быть модернизированы старые производства, появятся новые предприятия, что дополнительно позволит создать более 13 тысяч рабочих мест.

В прошлом году в регионы на реализацию бизнес-проектов из разных источников направлено 356 миллиардов белорусских рублей. В 2008 году планируется инвестировать 370 млрд. Однако, как отмечает руководство области, из более чем 200 заявленных на этот год проектов, лишь 19 предполагают создание новых производств, и только одно – с использованием иностранного капитала.   

Складывается ощущение, что региональные чиновники делают ставку на крупные проекты, реализация которых не требует инициативы районных властей. Например: реконструкция цехов на молзаводах и хлебопекарнях, увеличение производственных мощностей на цементных заводах. Правда, и здесь подстерегают неприятности. Так в Шклове не удается запустить в действие фабрику по производству газетной бумаги. Западная электроника, российская механика и белорусская стройка пока не стыкуются.

Что же касается малых предприятий, то в районах бизнесмены готовы активно заниматься переработкой леса, придорожным и автомобильным сервисом, производством строительных материалов. Но уже на стадии реализации проектов большинство из них сталкивается с проблемами получения сырья (леса и цемента), приобретения зданий и отвода земли.

Возникают сложности и чисто бюрократического характера. По словам одного из предпринимателей, он не мог получить необходимый документ лишь потому, что секретарь уехала на учебу, а кроме нее некому было оформить соответствующую бумагу.   

Областные власти требуют от регионов активнее создавать новые производства, поддерживать инициативу местных бизнесменов, привлекать иностранных инвесторов, использовать банковские кредиты. Но, как стало известно, в ряде районов перерезать красную ленточку у ворот новых предприятий в этом году не планируется.

Сергей Гутаревич

14.02.2008

У Магілёўскім раёне затрыманы хабарнік: трое рабочых адкупіліся ад начальніка за прагулы. Далі яму 200 тысяч рублёў.

Паводле папярэдняй інфармацыі, слесар і два рабочыя прасілі начальніка аднаго з участкаў жыллёва-камунальнай гаспадаркі, каб іх не звальнялі з працы за прагулы. 41-гадовы мужчына затрыманы з доказамі злачынства. Ёсць звесткі, што ў ходзе расследвання з’яўляюцца і іншыя эпізоды хабарніцтва .

У студзені ў Бабруйску была затрымана жанчына – эканаміст аднаго з гарадскіх прадпрыемстваў. Яна ўзяла 1000 долараў, каб паспрыяць атрыманню са склада матэрыялаў па-за чаргой.

У 2007 годзе ў Магілёўскай вобласці выкаранена 102 факты хабарніцтва. Адзна з самых буйных спраў: затрыманне генеральнага дырэктара прадпрыемства "Магілёўаблрэсурсы", які атрымаў 14,5 мільёнаў рублёў за выдзяленне квотаў на дэфіцытны цэмент для маскоўскай фірмы.

У асноўным усе факты хабарніцтва звязаны з пасадавымі асобамі, якія мелі ўладу, каб паспрыяць у вырашэнні канкрэтнай праблемы. Аднак ёсць і выпадкі махлярства. У Шклоўскім раёне па дапамогу ў міліцыю звярнуўся чалавек і паскадзіўся, што ў яго вымагае грошы работнік райвыканкама. Як высветлілася, гэта быў звычайны махляр, які проста ўваходзіў у будынак мясцовай улады і рабіў выгляд, што там працуе.

Міліцыя рэкамендуе ўсім, хто сыткуўся з хабарніцтвам, звяртацца ў праваахоўныя органы – тэлефоны даверу працуюць спраўна. І самая каштоўная парада: не браць хабар і самім не даваць. Хаця першае сумленнаму прасцей выканаць, чым другое. Практыка матэрыяльных падзякаў ёсць практычна ва ўсіх сферах жыцця беларусаў.

Сяргей Гутарэвіч

08.02.2008

У Беларусі прагрэсіруе жаночае п’янства. Афіцыйная статыстыка канстатуе: штогоду да 6.000 кабет патрапляюць у алькагольную залежнасьць.

Адзіны ў Беларусі жаночы ЛТП месьціцца цяпер у Горацкім раёне на Магілёўшчыне. Афіцыйная назва спэцыфічнай установы – "Лячэбна-працоўны прафілякторый №2 па Магілёўскай вобласьці МУС Беларусі". Да сёньня кіруе ЛТП першы яго начальнік, палкоўнік міліцыі Анатоль Котаў. Ён кажа:

– У гэтую зіму напаўняльнасьць ЛТП – максымальная: 336 чалавек. Ахоўвае пацыентаў спэцрота Ўнутраных войскаў. Яе склад – чыста жаночы. Ваенаслужачыя наглядаюць за парадкам у ЛТП, суправаджаюць пацыентаў на працу і па вяртаньні зь яе.

Са словаў палкоўніка Котава, за ЛТП цяпер замацаваныя чатыры СКП – былыя калгасы, што спэцыялізуюцца на вырошчваньні бульбы і агародніны, маюць жывёлагадоўчыя фэрмы. Увосень пацыенты ЛТП езьдзілі на лён, летам праполвалі пасевы буракоў, морквы, цыбулі, капусты. Асноўная праца ў гэтыя дні – выдаленьне гною з кароўнікаў, абрэзка саду, пераборка бульбы для адпраўкі ў гандаль у райцэнтры і Магілёў.

У адпаведнасьці дэкрэту прэзыдэнта №18 усе пацыенты ЛТП, дзеці якіх апынуліся ў сацыяльных прытулках ці інтэрнатах, мусяць вяртаць дзяржаве грашовыя расходы. Сёлета чацьвёра мацярок не змаглі цягам трох месяцаў зарабіць у ЛТП на алімэнты дзяржаве. Цяпер разглядаецца пытаньне аб прыцягненьні іх да крымінальнай адказнасьці.

– Ці з’яўляецца прымус да працы хворых жанчынаў сродкам іх лячэньня? – цікаўлюся ў галоўнага нарколяга краіны Ўладзімера Максімчука.

– Прымусовыя меры – крайнія меры, – кажа лекар. – Іх трэба вельмі асьцярожна выкарыстоўваць. Праца ў ЛТП ня мусіць быць да змардаваньня.

Уладзімер Максімчук нагадвае, што ЛТП зь міліцэйскім рэжымам раней зачынялі нават у СССР:

– Не было доказаў станоўчага лекавага эфэкту. Таму і цяпер у Беларусі ў працы ЛТП патрабуюцца істотныя зьмены.

Сапраўды, справаздача аб дзейнасьці жаночага ЛТП у першыя тры гады яго існаваньня ня радуе. 11-15 працэнтаў былых пацыентак абавязкова сьпіваюцца зноў. Яшчэ прыкладна 20 працэнтаў вяртаюцца да шклянкі, як адзінага паратунку ў стрэсавых сытуацыях.

Лідэр беларускай грамадзкая арганізацыі "Жаночы незалежны дэмакратычны рух" Людміла Пеціна лічыць, што жаночае п’янства ў Беларусі зьяўляецца вынікам дрэннага клопату дзяржавы пра сацыяльны статус жанчыны ў грамадзтве.

– Цяпер гэта найбольш відавочна, – гаворыць спадарыня Пеціна, – у Беларусі разбураецца сацыяльны статус індывідуальных прадпрымальнікаў. Прыкладна 90.000 жанчынаў, якія гандлявалі на рэчавых і харчовых рынках, страчваюць працу. Ім цяжка ўладкавацца, асабліва ў Салігорску, Слуцку, Рэчыцы, Сьветлагорску і іншых райцэнтрах.

Псыхалягічныя стрэсы падштурхоўваюць на сьлізкі шлях – напіцца і забыцца... Найбольш часта гэта пачынаецца ў адзіноце – за фіранкамі на вокнах.

Галіна Баравая

07.02.2008

Гэта ДТЗ адбылося 4 лютага ў Гродзенскай вобласці. А ў Крычаве працягваецца расследванне аўтааварыі, дзе загінулі два міліцыянеры і адзін цывільны.

Міністр унутраных спраў Уладзімір Навумаў заявіў у Магілёве, што віноўнікам гібелі супрацоўніка міліцыі і яго дачкі стаў іншы чалавек, які парушыў правілы дарожнага руху.

Кіраўнік МУС сказаў, што гэта ДТЗ з’яўляецца прыкладам, калі з-за грубага парушэння правілаў з боку аднаго кіроўцы ў большай ступені церпіць не сам парушальнік, а іншыя ўдзельнікі дарожнага руху. Таму міліцыя і звяртаецца да грамадзян: "Калі не хочаце жыць у нашым здаровым грамадстве – не перашкаджайце іншым!"

Між тым, працягваецца расследванне аварыі, якая ў студзені шакіравала ўвесь Крычаў. Спецыялісты сцвярджаюць, што дасюль не могуць аднавіць дакладную карціну здарэння.

Паводле папярэдніх даных, аварыя адбылася ў выніку выезду на сустрэчную паласу аўтамабіля з міліцыянерамі. Цяпер стала вядома, што ў крыві маладога кіроўцы іншай машыны, які загінуў на месцы, было больш за тры праміле алкаголю. Гэта азначае, што ён выпіў больш за бутэльку гарэлкі. Расследванне яшчэ не завершана, аднак вядома, што ўсе ўдзельнікі аварыі перавысілі дазволеную хуткасць.

У Магілёве з удзелам міністра Уладзіміра Навумава адбылася нарада па стану аварыйнасці на дарогах вобласці і мерах па забеспячэнню бяспекі руху. Летась у аўтааварыях у рэгіёне загінулі 154 чалавекі, з іх – 15 дзяцей. Гэта нават болей, чым колькасць ахвяраў забойстваў (151).

Сяргей Гутарэвіч

06.02.2008

4 лютага споўнілася 200 гадоў з дня нараджэння класіка беларускай літаратуры і аднаго са стваральнікаў нацыянальнага тэатра.

У нядзелю ў Бабруйскім касцёле Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі  асвяцілі памятную дошку ў гонар 200-х угодкаў Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча. Менавіта ў гэтым касцёле ахрысцілі будучага знакамітага пісьменніка. Ва ўрачыстасцях браў удзел архіепіскап Мінска-Магілёўскі Тадэвуш Кандрусевіч.

У роднай вёсцы Дуніна-Марцінкевіча Панюшкавічы, што ў Бабруйскім раёне, 4 лютага ўсклалі кветкі да памятнага знака-камяня. А ў абласным тэатры драмы і камедыі імя Дуніна-Марцінкевіча адбылася ўрачыстая вечарына. Дарэчы, бабруйская трупа аднавіла спектаклі "Пінская шляхта" і "Ідылія".

У сёлетнім лістападзе ў Бабруйску плануюць правесці міжнародны тэатральны фестываль. Прысвечаны нацыянальнай драматургіі, ён будзе насіць імя Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча.

Беларусы будуць заўсёды памятаць Дуніна-Марцінкевіча за тое, што ён першым з нашых літаратараў свядома стаў пісаць на беларускай мове. А жыццё пісьменніка і драматурга само дастойна стаць сюжэтам для п’есы.

Малады Дунін-Марцінкевіч закахаўся ў дачку пана, якому служыў у Вільне. Дзяўчыне яшчэ не было 16-ці гадоў, і бацькі не далі згоды на шлюб. Тады малады чалавек звез каханую з роднага дома і ўначы тайна абвянчаўся з ёй. Гэта было ў 1831 годзе.

Сяргей Гутарэвіч

05.02.2008

На трэці дзень пасля адкрыцця "Гиппо" забаставалі ягоныя касіры, патрабуючы павышення заробку. Кіраўніцтва ў адказ прывезла "штрэйхбрехераў" з Менску.

Гіпермаркет 3 лютага адкрыўся толькі у 15 гадзін, замест шасці гадзін раніцы. Афіцыйная версыя – збой ў кампутарнай сетцы. Але галоўнай прычынай, са слоў саміх удзельнікаў забастоўкі – невялікі заробак, цяжкія ўмовы працы.

Барыс Батура на ранішнім пасяджэнні аблвыканкаму даў незадавальняючую адзнаку працы "Гиппо", назваўшы яго "гадзюшнікам", дзе людзі ў чарзе стаяць па гадзіне".

Bulletinonline.org будзе сачыць за развіццём падзей вакол забастоўкі ў магілёўскім гіпермаркеце.

Зьміцер Мышкоўскі

04.02.2008

У Магілёве 1 лютага адкрыўся гіпермаркет "Гіппа". Ён стаў першым, які пабудаваны ў абласным цэнтры Беларусі.

Яшчэ ў 2004 годзе прадпрыемства з замежным капіталам пачало падрыхтоўчую працу для пабудовы ў Магілёве гіпермаркета. Ідэя наблізіць гандаль абласнога цэнтра да сталічнага ўзроўню (сёння ў Мінску чатыры гіпермаркеты) нарэшце ажыццявілася. На будаўніцтва выдаткавана агулам 15 мільёнаў долараў.

Гіпермаркет на вуліцы Маўчанскага адкрылі ўрачыста. Чырвоную стужку на ўваходзе перарэзаў сам мэр горада Віктар Шорыкаў. Ён выказаў вялікую задаволенасць тым, што магілёўцам стаў даступны цывілізаваны і прыгожы гандаль.

Ля гіпермаркета сабраўся вялізны натоўп. Процьма народу імкнулася ў ліку першых пакупнікоў трапіць у гандлёвую залу. У прынцыпе звычайныя харчовыя і асабліва прамысловыя тавары, выстаўленыя ў свабодным доступе – калі ўсё можна паглядзць на свае вочы і патрымаць у руках, выклікалі ажыятаж.

Між тым, паводле гаспадынь, якія зоркімі вачамі аглядалі цэннікі, кошты тавараў прыблізна такія ж, як і ў іншых магілёўскіх крамах. Так што сэканоміць у гіпермаркеце наўрад ці ўдасца. Размова ідзе толькі пра зручнасць закупаў: вялікая аўтастаянка гарантуе паркоўку – набыць харчы на тыдзень можна без праблем. У планах уласнікаў – атрымаць дзесятую частку рознічнага таваразвароту ў Магілёве.

Гаспадары гіпермаркета дыпламатычна называюць кошты на тавары прымальнымі і робяць акцэнт на шырокі асартымент. Гіпермаркет прапануе магілёўцам 45 тысяч найменняў тавараў, якія размесціліся на гандлёвай плошчы у 5,5 тысячы квадратных метраў.

Яшчэ адзін плюс для горада: каля трох соцень яго жыхароў атрымалі ў гіпермаркеце працоўнае месца і заробак. У іх ліку ёсць і прадаўцы, якія раней працавалі на індывідуальных прадпрымальнікаў і з 1 студзеня засталіся з нічым.

Сяргей Гутарэвіч

04.02.2008