Действия с Документом
Мікалая Аўтуховіча вызвалілі. Аднак абмежавалі
Ваўкавыскаму прадпрымальніку замянілі турму на папраўчыя работы. Гэта амаль паўтары гады: пакуль ня скончыцца вызначаны судом тэрмін пакараньня.
Мікалай Аўтуховіч вярнуўся дахаты і будзе цяпер на волі сачыць за пратэстамі прадпрымальнікаў, якія выступаюць супраць указу № 760. Ён падтрымлівае іхнія патрабаваньні. Сам жа павінен будзе пры канцы студзеня ўладкавацца на працу: частку заробку ў яго будуць вылічваць – такія ўмовы зьмякчэньня прысуду.
Аўтуховічу пяць гадоў пасьля гэтага нельга будзе займацца прадпрымальніцкай дзейнасьцю. Так вырашыў суд, караючы ўладальніка прыватных таксі з Ваўкавыску за нібыта нясплату падаткаў і за пасажырскія перавозкі без ліцэнзіі. Мікалай Аўтуховіч лічыць сябе пацярпелым за тое, за што змагаюцца сёньня найбольш актыўныя індывідуальныя прадпрымальнікі, іншымі словамі, — за свабоду прадпрымальніцтва.
Служба яго радыётаксі ў Ваўкавыску пасьпяхова пашыралася. Аднак пяць гадоў назад улады зьмянілі правілы гульні, калі выйшаў дэкрэт № 4: ад таго часу ён мог наймаць толькі трох кіроўцаў, а інакш неабходна было ствараць фірму і плаціць большыя падаткі. Аўтуховіч пайшоў іншым шляхам: таксісты перавяліся ў суседняе прадпрыемства, ён стаў іх наймаць. Суд палічыў гэта "незаконнай схемай" работы і налічыў яму падаткі за фірму таксі, якой не існавала. Ён даказваў: тое, што не забаронена законам, рабіць можна, дэкрэт не абавязваў ствараць фірму, а толькі прапаноўваў такую магчымасьць. Але прадпрымальніка пасадзілі на тры з паловай гады.
Аўтуховіч кажа: цяпер абмежаваньні для прадпрымальнікаў сталі яшчэ большымі – можна браць на працу не любых людзей, а толькі сваякоў. Іншымі словамі, яго змаганьне ня мела вынікаў, становішча пагоршылася. Праўда, цяпер нечакана зьмякчылі пакараньне, патлумачыўшы, што ў яго не было парушэньняў турэмнага рэжыму. Але сам ён разумее: гэта рашэньне магло быць прынята толькі на высокіх паверхах улады. Магчыма, улады ўлічылі, што ён удзельнічаў у савецка-афганскай вайне, мае баявы ордэн і два мэдалі.
Парушэньняў, што таксама немалаважна, у яго сапраўды не было. Праўда, ён адмовіўся ў калёніі працаваць. Чаму? Як вядома, турэмнае начальства звычайна крытыкуюць за тое, што вязьні часта ня маюць магчымасьці працаваць і нешта зарабіць. Мікалай Аўтуховіч нам патлумачыў: адзін зь кіраўнікоў МУС загадаў, каб усе зьняволеныя працавалі, і ўсіх пачалі выганяць на працу. Але рэальна працы на ўсіх па-ранейшаму не было, людзі хадзілі на "прамзоне", ня ведаючы, чым заняцца. Для начальства галоўнае было паставіць "галачку", сказаў Мікалай.
Год таму ў студзені яму давялося таксама выходзіць на працу, а потым ён адмовіўся. Яму ўдалося прывезьці цэтлікі з турмы. Дык вось: за 27 працоўных дзён у калёніі налічвалі 1300 рублёў. Атрымліваецца, за месяц прымусовай працы нават цыгарэт пачак ня купіш, зазначае спадар Аўтуховіч.
Алесь Кавалёў
21.01.2008