Belnarod.org – Сайт региональных новостей от гражданских и профсоюзных активистов, журналистов и просто небезразличных людей

Віцебскі домабудаўнічы камбінат не можа спагнаць запазычанасць з расійскага партнёра – прадпрыемства "Смоленскстройзаказчик".

Анатоль Стрык, генеральны дырэктар прадпрыемства  "Віцебскі ДБК", распавёў пра канфлікт паміж віцебскімі будаўнікамі і расійскімі партнёрамі:

– Супрацоўнічаць пачалі ў 1995-м годзе. Тым годам у Віцебску мы пабудавалі ўсяго адзін дом, лепшых перспектываў не было, і жыццё прымушала думаць, якім чынам захаваць спецыялістаў і якую даць ім працу.

А ў Расіі будаўніцва квітнела, і паводле міжурадавага пагаднення ў нас з'явіўся першы кантракт у горадзе Валгарэчанску Кастрамской вобласці, дзе ўзводзіўся вялікі завод. Мы завозілі туды свае матэрыялы ў кошт паставак расійскага газу ў Беларусь – выконвалі даручэнне ўраду. Далей партнёрам стаўся "Смоленскстройзаказчик". Аднак напрыканцы 2004-га года у расійцаў пачаліся першыя запазычанасці. Мы, аднак, не спынілі паставак, спадзеючыся, што цяжкасці партнёраў – часовыя.

Пакуль адміністрацыя Віцебскага ДБК лічыла гарантыяй паспяховага  супрацоўніцтва   інтэграцыйныя  памкненні беларускага ўрада, запазычанасць расійскага прадпрыемства вырасла да двух мільярдаў беларускіх рублёў. І хаця "Смоленскстройзаказчик"  па-ранейшаму меў шыкоўны офіс і  презентаваў сябе ў якасці надзейнага пратнёра, у Віцебску даведаліся, што ён мае пазыкі прынамсі яшчэ перад двума беларускімі пастаўшчыкамі – аршанскім будаўнічым трэстам №18  і мінскім №96.

Сёлетнім летам ДБК звярнуўся ў Смаленскі арбітражны суд і ў пракуратуру. Пасля праверкі запазычанасьці пракуратура прыняла рашэньне, каб "Смоленскстройзаказчик"  сплаціў грошы, аднак на сённяшні дзень спагнаць удалося толькі 800 тысяч расійскіх рублёў – у пераліку на беларускія грошы гэта толькі 64 мільёны з двух мільярдаў. Вяртанне астатняй сумы ператварылася ў сапраўдную праблему: "Смоленскстройзаказчик" прызнаны банкротам. Высветлілася, што ён быў прымітыўнай фінансавай пірамідай па адмыванні грошаў.

Працаўнікі Віцебскага ДБК ужо не спадзяюцца атрымаць  заробкі за супрацоўніцтва з інтэграцыйным партнёрам. Сітуацыю, у якой апынулася прадпрыемства, прараб аддзелачных работ Галіна Кіслова адкаментавала так:

– "Смоленскстройзаказчик" падмануў увесь наш трохтысячны калектыў. Хоць нам бясконца цьвярдзілі:  узаемаадносіны з ім падмацаваныя  дзяржаўнай палітыкай. Цяпер атрымалася  зусім інакш: мы столькі пабудавалі жылых дамоў  у Смаленску, а маем за тое – адзін  шыш з маслам!
                                                                      
Алёна Штраль

13.11.06

16 жыхароў Браслава апынуліся ў бальніцы з дыягназам "таксічны гепатыт" пасля ўжывання алкагольных напояў сумнеўнай якасці. 25 выпадкаў тае самае хваробы зарэгістравана ў Полацку, 7 – у Міёрах.

Таксічны гепатыт – хвароба вельмі небяспечная і надзвычай падступная: часам яна праяўляе сябе не адразу – інкубацыйны перыяд можа складаць ад пяці дзён да месяца, пакуль атрутныя рэчывы канцэнтруюцца ў чалавечым арганізме.  Наступствы могуць быць самыя сур'ёзныя – аж да смяротнага сыходу.

У Полацку па фактах масавага атручвання завялі крымінальную справу, у якой ужо ёсць двое падазраваных. У Браславе трое нелегальных гандляроў "падпольным" алкаголем трапілі пад следства. Але тым, хто распаўсюджвае атруту, пагражае не самае сур'ёзнае пакаранне: штраф або абмежаванне волі тэрмінам да двух год. І толькі ў тым выпадку, калі нехта са спажыўцоў сурагатнай прадукцыі памрэ, а пастаўшчыка атрутнай прадукцыі здолеюць знайсці, апошні мае правесці ў месцах пазбаўлення волі максімум тры гады.

Такім чынам, асноўная адказнасць за стан уласнага здароўя ўскладзена на саміх аматараў выпіўкі. Аднак дзеля справядлівасці варта адзначыць: у Полацку на прадпрыемствах і ў арганізацыях праводзяць сходы з удзелам медыкаў і супрацоўнікаў пракуратуры. Дзеля прадухілення магчымых трагедый дэманструюць таксама дакументальную відэастужку, знятую ў тэрапеўтычным аддзяленні мясцовай бальніцы, куды трапілі атручаныя  "самапальнай" гарэлкай. Зроблена яна на аснове шклоачышчальнікаў "Кирюша" і "Бытовой". Ад неякаснага алкаголю у Расеі штогадова памірае 40 000 чалавек.

Як паведамілі ў абласной структуры МУС, з 31-га кастрычніка на Віцебшчыне праводзіцца аперацыя "Акцыз" – міліцыя шукае тых, хто пастаўляе сыравіну для вырабу сурагатнай гарэлкі або гандлюе няякасным алкаголем. У гэтай аперацыі тутэйшыя  міліцыянты вымушаны цесна супрацоўнічаць з расейскімі калегамі, бо пераважная колькасць сурагатных алкагольных рэчываў перавозіцца на Беларусь праз усходнюю мяжу, а Віцебская вобласць – бліжэйшая памежная зона. У першую ж ноч у Лёзненскім раёне, які мяжуе са Смаленшчынай, супрацоўнікі міліцыі затрымалі два мікрааўтобусы, якія незаконна перавозілі 1280 і 4160 літраў спіртовых сурагатаў. "Нелегальныя" шклоачышчальнікі і рознага кшталту тэхнічныя спірты міліцыя затрымлівае і ў яшчэ адным памежным раёне – Дубровенскім.

На думку ўдзельнікаў аперацыі "Акцыз", дапамагчы ў выяўленні парушальнікаў мог бы строгі памежны кантроль, аднак сёння мяжа Беларусі і Расеі адкрытая, у тым ліку і для няякаснага алкаголю. Таму супрацоўнікі міліцыі мусяць арганізоўваць блок-пасты на аб'яздных дарогах і  абшукваць дызель-цягнікі смаленскага накірунку. 

Алёна Штраль

07.11.06

За апошні час пра пяць выпадкаў разбурэнняў і пашкоджанняў помнікаў жыхары вобласці паведамілі супрацоўнікам міліцыі. Аднак толькі ў Віцебскім РАУС завялі  з гэтае нагоды  крымінальную справу.

У Аршанскім гарадскім аддзеле міліцыі фактычна адмовіліся шукаць злаўмыснікаў, якія паламалі  27 надмагільных помнікаў і 100 пагонных метраў бетоннае агароджы вакол яўрэйскіх і хрысьціянскіх  могілак па вуліцы Энгельса.  Дырэктар унітарнага прыдпрыемства "Аршанскі спецкамбінат" Віктар Дзяржыцкі падлічыў, што гарадской камунальнай гаспадарцы нанесены ўрон у 2,5 мільёнаў рублёў і напісаў адпаведную заяву ў міліцыю. Крымінальную справу  паводле гэтай заявы супрацоўнікі ГАУС заводзіць не сталі, абмежаваўшыся абяцаньнем прыцягнуць вінаватых да адміністрацыйнай адказнасьці – у тым выпадку, калі іх усё-ткі знойдуць.

Паводле недзяржаўнай газеты "Витебский курьер" у 2004-м годзе на тых самых могілках у Воршы таксама былі выяўленыя аналагічныя факты. Тады  вінаватых знайшлі даволі хутка, з  бацькоў чатырох падлеткаў-хуліганаў спагналі грошы  і на аднаўленне зруйнаваных помнікаў, і на адміністрацыйныя штрафы.

Заяву пра факты вандалізму  на могілках у вёсцы Заронава Віцебскага раёну напісаў мясцовы праваабаронца Павел Левінаў. Наведаўшы напярэдадні Дзядоў магілы сваіх сваякоў, ён убачыў, што 16 медальёнаў  на помніках папсаваныя – нехта страляў па партрэтах пахаваных  з дробнакалібернай або пнеўматычнай зброі.

Спрабуючы прыцягнуць як мага больш шырокую ўвагу грамадскасьці да гэтае праблемы, П.Левінаў звярнуўся таксама да мясцовых журналістаў. Тыя высветлілі: невядомыя "стралкі" практыкаваліся не толькі ў Заронаве – расстраляныя медальёны людзі бачылі яшчэ на двух вясковых могілках у Віцебскім раёне .

Следчы Віцебскага РАУС Вячаслаў Жлукцёнак, які вядзе адпаведную крымінальную справу, пакуль не ўпэўнены, што гэтыя тры выпадкі вандалізму здзейсненыя аднымі й тымі самымі асобамі: пашкоджанні помнікаў падобныя, але  могілкі знаходзяцца ў розных накірунках ад Віцебска. Так што пакуль усё знаходзіцца на пачатковай стадыі – міліцыянты  зьбіраюць паказанні мясцовых жыхароў і скардзяцца на тое, што  да іх не звярнуліся адразу. Маўляў, па гарачых слядах злачынцаў адшукаць было б прасцей...

Дэпутатка Заронаўскага сельсавету Людміла Нікіціна, гаворыць, што на паспяховую працу міліцыянтаў і нейкую грашовую кампенсацыю вяскоўцы не спадзяваліся ад самага пачатку: паскардзіўшыся і паспачуваўшы адно аднаму, яны  пачалі  аднаўляць помнікі памерлым сваякам за ўласныя  сродкі.

Алёна Штраль

02.11.06