Belnarod.org – Сайт региональных новостей от гражданских и профсоюзных активистов, журналистов и просто небезразличных людей

Трое жодинцев стали первыми жертвами грибного сезона. В минувшее воскресенье они уже почти расстались с надеждой выбраться из лесу.

Супружеская пара и их приятель, оставив машину недалеко от деревни Бабий Лес Смолевичского района (деревня расположена в десяти километрах от Жодино), отправились за грибами в ближайший лес. Уже через пару часов грибники вдруг поняли, что заблудились и выбраться из лесного плена самостоятельно не смогут. Попытки позвонить по мобильному телефону ничего не давали – в чаще связь отсутствовала.

Блуждания продлились весь день и были связаны с большим риском для здоровья – женщина дважды проваливалась в болото, все трое изрядно исцарапались кустарником. Лишь в сумерках бедолагам удалось выбраться к речке Гайна, где обнаружилась сотовая связь. Позвонили в службу спасения, оказалось, что попали на территорию действия Борисовского отдела по ЧС.

Сотрудники милиции и спасатели добирались к заблудившимся жодинцам по Гайне около десяти километров. Нашли грибников только поздно вечером. К счастью, бедняги отделались лишь царапинами да испугом. Отнюдь не легким.

Валерия Рубина

25.10.2007

Послу в Израиле Игорю Лещене, который является уроженцем Жодино и хорошо известен местным жителям, пришлось приносить извинения за слова президента в адрес бобруйских евреев.

Международный скандал вызвали слова главы государства о якобы плачевном состоянии Бобруйска, когда там жили евреи, уехавшие в Израиль. Как известно, израильские власти даже отозвали для консультаций посла своей страны в Беларуси Зеева Бен-Арье.

Кроме того, посол Беларуси в Израиле Игорь Лещеня, уроженец Жодино – города, где еврейское население в процентом соотношении тоже было немалым, вызывался в израильский МИД для объяснения оскорбительных заявлений белорусского президента.

Как истинный дипломат, Лещеня постарался сгладить конфликт, заверив сотрудников израильского МИДа в том, что Лукашенко питает самые добрые чувства к еврейскому народу, а Беларусь и антисемитизм – понятия несовместимые.

Простили ли израильские власти главу белорусского государства, сказать сложно. Тем не менее, секретариат посольства Израиля сообщает, что уже в ближайший четверг, 25 октября, Зеев Бен-Арье приступит к исполнению своих служебных обязанностей.

Валерия Рубина

24.10.2007

На предприятии "Слуцк-модуль" за 20 лет сменилось  восемь директоров. Сегодня там командует ранее осужденный специалист.

1 августа 2007 года на обанкротившемся предприятии создана ликвидационная комиссия. Во времена СССР оно было одним из самых успешных предприятий Слуцка – градообразующим. На нем трудилось свыше 2000  человек. Единственный завод в бывшем СССР, который выпускал продукцию для диагностики пусковых ракетных комплексов.

Работники получали по 500-600 рублей в то время. На заводе практически не было очереди на жилье. Имелось отличное общежитие для малосемейных, детский сад. На деньги предприятия реконструировались городские водозабор, канализационные сети.  

Естественно, после развала СССР  высококвалифицированные рабочие, инженерно-технические служащие остались невостребованными. На протяжении нескольких лет рабочие изготавливали пивные столы и лавки  для немецких бюргеров. Часть людей ушла торговать на рынки.  Рушились семьи. А что же государство? Городские власти полностью ушли от проблем завода и делили между собой власть.

На "Слуцк-модуле" за 20 лет сменилось  восемь директоров. Буквально за несколько лет уникальное оборудование завода было разворовано и уничтожено на 90 процентов, говорит бывший главный инженер, член профсоюза РЭП Всеволод Стецов. Половина директоров осуждены  и находятся в местах не столь отдаленных.

Интересно то, что чиновники из министерства промышленности  назначили руководителем ликвидационной комиссии человека, который был осужден за хищения. Суд приговорил его к двум годам условно и лишил право занимать руководящие должности в течение пяти лет.

Николай Похабов

15.10.2007

Мастацтвазнаўца, кіраўнік клуба "Спадчына" Анатоль Белы марыць сабраць у Старых Дарогах усіх славутых беларусаў, якія прынеслі славу Айчыне.

Праз тыдзень, 15 кастрычніка, тут адбудзецца ўрачыстае адкрыццё чарговага помніка чарговаму шчыраму беларусу, якога ведае сусвет - Тадэвушу Касцюшку. Урачыстасць прымеркавана да 190-годдзя з дня смерці змагара і на зямлі беларускай, і на зямлі амерыканскай.

У гэтым унікальным музеі кожны сантыметр музейнай плошчы прасякнуты беларусчынай, яе гісторыяй і сучаснасцю. Тут помнікі Адаму і Максіму Багдановічам, Ларысе Геніюш, гісторыку Уладзіміру Улашчыку, Скарыне, Гусоўскаму, Ефрасінні Полацкай, Сямёну Буднаму… – ужо 40 непаўторных выяў, якія месцяцца на тэрыторыі непаўторнага беларускага Пантэона.

40 асобаў, 40 сусветных землякоў, большасць з якіх занядбаны ці ад якіх выракліся ў свой час улады. Новодзін прыватны музей свету не можа пахваліцца такой калекцыяй, зробленай адным чалавекам. Канешне, у яго ёсць сябры-паплечнікі, якія дапамагаюць ажыццявіць задуманае.

Вось і на гэты раз над выявай Касцюшкі працавалі мастакі Анатоль Крывенка і Алег Цыркуноў. Атрымаўся пагрудны помнік з ліставога металу 200х162 сантыметры – велічны і непаўторны будзе глядзець на Беларусь Касцюшка ў генеральскіх пагонах і пры ўсіх сваіх ордэнах і медалях.

Па словах Анатоля Белага, у Беларусі ёсць бюст Касцюшку, пастаўлены амбасадай ЗША. Ён месціцца на радзіме Касцюшкі ў Брэсцкай вобласці. Вельмі б добра было, гаворыць гісторык, каб на адкрыццё помніка ў Старых Дарогах завіталі і сённяшнія прадстаўнікі пасольства гэтай краіны. На сваёй радзіме, у Амерыцы, яны ўвекавечылі славутага беларуса. Помнікі яму стаяць у шасці гарадах ЗША: Вашынгтоне, Чыкага, Філадэльфіі, Санкт-Пецярбургу і Вестпоінце. І ёсць за што. Змагаючыся за незалежнасць ЗША, беларускі шляхціч атрымаў званне генерала і стаў нацыянальным героем. Заснаваў першую ў Амерыцы акадэмію – Вестпоінт. У штаце Місісіпі яго імем названы горад.

Палякі таксама лічаць яго нацыянальным героем. У 1794 годзе Касцюшка ўзначаліў паўстанне за незалежнасць Рэчы Паспалітай ад расейскай акупацыі. Помнікі яму стаяць у гарадах Кракаў, Лодзь і Познань. Падчас вайны фашысты іх знішчылі, аднак у 60-гадах палякі іх аднавілі.

Устанаўліваючы помнік у Старых Дарогах, на беларускай зямлі, Анатоль Белы хоча сказаць: Тадэвуш Касцюшка – беларус і ніхто іншы. Радзінная зямля ўскарміла яго любоў да свабоды і нянавісць да любога прыгнечання.

Дзе яшчэ ёсць помнікі славутым беларусам?

Самы славуты наш зямляк – Адам Міцкевіч. На думку спецыялістаў, класіку сусветнай літаратуры пастаўлена каля 40 помнікаў. Падлічыць дакладна ніхто не можа. Ёсць у Польшчы, Вільнюсе, Івана-Франкоўску і Львове (Україна) і нават у Парыжы.

А Максіма Багдановіча памятаюць у Крыме. Першы помнік яму за мяжой з'явіўся ў Місхоры ў 1957 годзе, Заір Азгур зрабіў бюст паэта. У 1994 годзе помнік устаноўлены ў Яраслаўлі таксама з дапамогай Анатоля Белага. Летам 2003 года на магіле паэта ў Ялце з”явіўся новы помнік. Да гэтага там стаяў абеліск.

Янка Купала, апроч радзімы, увекавечаны ў Амерыцы дзякуючы беларускай дыяспары. У 1970 годзе ў гарадку Манро, што непадалёку ад Нью-Ёрка, з”явіліся адразу бюсты Тарасу Шаўчэнку і Аляксандру Пушкіну. Гэта быў сімвалічны знак яднання народаў-братоў. Нядаўна ўстаноўлены яшчэ помнік Купалу ў Маскве.

У японскім горадзе Хакодатэ ў прыватным музеі знаходзіцца бюст Іосіфа Гашкевіча, першага генконсула Расейскай імперыі ў Японіі. Ён нарадзіўся на Астравеччыне. Бюст перададзены ў дар музею ў 1989 годзе ад імя грамадскай арганізацыі "Саюз савецкіх аб'яднанняў дружбы".

Пад кіраўніцтвам Гашкевіча была закладзена першая праваслаўная царква ў Японіі, пабудаваны бальніца і школа для японскіх дзетак. Ён таксама стварыў першы першы япона-расейскі слоўнік з каментарыямі.

А ў адным з раёнаў Прагі – Градчанах – стаіць помнік Францыску Скарыне. Яго ўрачыста адкрылі ў 1996 годзе. Вышыня яго разам з гранітным пастаментам больш 2 з палавінай метраў. На бронзавым лісце, прымацаваным на валуне непадалёку, надпіс аб дзейнасці Скарыны ў Празе на беларускай і чэшскай мовах. Менавіта  ў гэтым горадзе ён надрукаваў "Псалтыр", які лічыцца першай беларускай друкаванай кнігай. У Празе ёсць яшчэ мемарыяльная дошка ў дворыку самай старой бібліятэкі Кляменціума у цэнтры гэтай сталіцы. Менавіта тут Васіль Быкаў даў сваё апошняе інтэрв'ю.

А Ігнат Дамейка і сёння адзін з самых паважаных людзей Чылі. Ён нарадзіўся ў 1802 годзе ў вёсцы Мядзвядка Карэліцкага раёна. Там цяпер ёсць музей у базавай школе, прысвечаны знакамітаму земляку. У Чылі Дамейка узняў навуку на новую вышыню, а потым стаў рэктарам Чылійскага універсітэта. Там ён адкрыў залежы золата, серабра, медзі, вугалю, мноства невядомых дагэтуль мінералаў, пабудаваў водаправод, вырашыўшы праблему водазабеспячэння сталіцы. Тут і ўзвышаецца помнік Ігнату Дамейку з надпісам "Вялікі Асветнік". Памёр беларус у 1889 годзе і яго імем названы горны хрыбет у Кардыльерах, порт, мінерал дамейкус, від фіялкі і нават дыназаўр – дамейказаўр.

У цэнтры эстонскага гарадка Ківіылі стаіць мемарыяльны знак у гонар беларускага пісьменніка Янкі Скрыгана, устаноўлены ў 1998 годзе па ініцыятыве мясцовых беларусаў. Тут з 1948 па 1949 год ён працаваў бухгалтарам.. У 1937 -м пісьменніку прысвоілі "званне" "вораг народа" і забаранілі жыць на радзіме і буйных расейскіх гарадах. У Эстонію ён перабраўся да сябра. У 1949 годзе яго зноў этапіравалі ў Сібір і толдькі ў 1955-м рэабілітавалі і ён вярнуўся ў Беларусь . Было яму пад 50. Больш у Эстоніі помнікам беларусам няма.

Цяпер вы зразумелі, якая мы таленавітая нацыя са злачынна-кароткай памяццю?

Мяркую, што ў гэтым артыкуле пералічаны не ўсе помнікі, устаноўленыя па-за межамі нашай слаўнай Бацькаўшчыны. Таму будзем вельмі радыя, калі вы ўзгадаеце іх.

Алесь Васількоў

10.10.2007

Многоэтапная борьба с пьянством в городе так и не приводит к победе над зеленым змием. Более того, порождает новые формы алкоголизации населения.

Жодинский горисполком в течение минувшего лета принял два решения. Во-первых, в городских круглосуточных магазинах запрещено продавать спиртное после 23.00, во-вторых, торговые киоски, принадлежащие предпринимателям и торгующие в течение дня пивом, обязаны прекращать рабочий день в восемь часов вечера.

Как оказалось, алчущие выпить жодинцы породили новые формы алкогольного бизнеса. И речь идет даже не о производителях и сбытчиках алкоголя. Теперь деньги на подпольной продаже алкоголя начали делать таксисты. Спрос порождает предложение.

Ни одного таксиста с поличным поймано еще не было (страждущие покупатели пока не выдают своих благодетелей). Однако местные власти уже заподозрили неладное и обещают приложить все усилия для искоренения зла. Свои же малоэффективные решения отменять не собираются. Когда у нас вертикаль признавала собственные ошибки!

Валерия Рубина

09.10.2007

Жодинцы не поддержали забастовку прдпринимателей. Почему? Дело вовсе не в саботаже инициативы коллег. Все куда как проще…

Особенно удивительно, что расположился "остров" мнимого благополучия  всего в 56 километрах от столицы и в 16 – от активнейшего в протестных акциях Борисова – в Жодино. Именно здесь, в 65-тысячном промышленном городе, предприниматели никак не отреагировали на республиканскую однодневную забастовку. Все рынки и рыночки в этот день работали как обычно.

Борисовский активист предпринимательской организации "За свободное развитие предпринимательства" борисовчанин Виктор Горбачев объясняет ситуацию так:

– Каюсь, упустили мы Жодино. Глубинку белорусскую прочесали вдоль-поперек, агитировали предпринимателей, разъясняли "перспективы" работы по 760-у указу, а вот о соседях забыли…

По словам Горбачева, сразу же после того, как выяснилось, что в Жодино забастовку не поддержали, активисты предпринимательского движения отправились в город. Оказалось, люди просто не обладали информацией о грядущей протестной акции. Местным ИП пообещали, что теперь их не оставят в неведении. Более того, борисовчане возьмут над жодинцами своеобразное шефство в информационной сфере.

Уже сегодня несколько предпринимателей из Жодино готовы вступить в ряды Горбачева. Более того, заверяют своих коллег, что будут агитировать и других жодинских ИП. "А то и правда, как дикари на острове", – смущаются "пробудившиеся" ипэшники.

Валерия Рубина

08.10.2007