Belnarod.org – Сайт региональных новостей от гражданских и профсоюзных активистов, журналистов и просто небезразличных людей

Ажно шэсць чалавек у форме і цывільным быццам бы шукалі ў кватэры Віктара Сырыцы скрадзеную жаночую сумачку, а "знайшлі" ў кватэры 20 баявых патронаў.

Як расказаў Віктар Сырыца, каля 15 гадзін да яго прыйшлі афіцыйныя асобы і паведамілі: шукаюць скрадзеную непадалеку ад яго дома жаночую сумачку, вось, маўляў, ордэр на вобыск за подпісам намесніка пракурора г. Баранавічы.

Па іх словах, на кватэру актывіста ТБМ паказаў невядомы чалавек, які пазваніў у міліцыю.

Чаму гэтым крадзяжом займаеццца яшчэ і КДБ, Віктару Сырыцы не патлумачылі. Але ён усё зразумеў праз пару хвілін. Падчас пошуку сумачкі з спальні выйшаў маёр міліцыі Эдуард Суднік і сказаў, што знайшоў у шафе з бялізнай 20 баявых патронаў. Віктар Сырыца заявіў – ніякай датычнасці да іх не мае. Пасля гэтага супрацоўнікі міліцыі і людзі ў цывільным канфіскавалі ў кватэры два сістэмныя блокі ад камп’ютэра, дыскі і розныя дакументы.

Сам старшыня гарадскога аддзялення ГА "Таварыства беларускай мовы імя Ф.Скарыны" быў дастаўлены ў гарадскі аддзел міліцыі і як сведка дапытаны па справе крадзяжу жаночай сумачкі. Пасля допыту ён быў адпушчаны. Па словах Віктара Сырыцы, яму паведамілі, што па справе патронаў ён яшчэ будзе выкліканы ў праваахоўчыя органы.  

Віктар Сырыца ўжо звярнуўся да адваката, які паведаміў, што згодна артыкулу 295 крымінальнага кодэксу РБ за незаконнае захоўванне боепрыпасаў прадугледжваецца адказнасць у выглядзе да двух гадоў выпраўленчых работ, альбо арышту да шасці месяцаў, альбо абмежавання волі да пяці гадоў, альбо пазбаўлення волі да шасці гадоў. 

– Я ўпэўнены, што гэтая "падстава" звязана з маёй актыўнай грамадскай і палітычнай дзейнасцю. Падчас прэзідэнцкіх выбараў уваходзіў у ініцыятыўную групу Аляксандра Мілінкевіча, а на цяперашніх мясцовых дапамагаў многім прэтэндэнтам на дэпутацкае месца.

Нечага падобнага я ў гэты дзень чакаў, бо недзе за паўгадзіны да прыходу міліцыянераў мне дадому патэлефанаваў невядомы чалавек, назваў маё імя і прозвішча ды паклаў слухаўку. Такі выпадак са мною адбыўся ў дзень арышту вясной гэтага года.

Адзінае, што я не магу зразумець, – чаму для вобыску ў маёй кватэры выбралі час, калі ў 84-гадовай цешчы ўзніклі вялікія праблемы з сэрцам. Перад прыходам міліцыянераў я выклікаў хуткую дапамогу, а пасля вобыску ў кватэры ёй зноў стала горш, – расказаў
Віктар Сырыца.

Сяргей Карабанаў

Віктар Сырыца – педагог з трыццацігадовым стажам. У снежні 2005 года пасля сустрэчы яго студэнтаў з кандыдатам у прэзідэнты Аляксандрам Мілінкевічам і наступным ціскам на іх з боку адміністрацыі быў вымушаны звольніцца з эканоміка-юрыдычнага каледжу. 23 сакавіка 2006 года, напярэдадні Дня волі, затрыманы ў Баранавічах міліцыяй быццам бы за нецэнзурную лаянку, атрымаў чатыры сутак арышту.

20.12.2006

Власти Барановичей с помпой занимаются строительством агрогородков, а жители периферии горюют: холодно, текут крыши, сыро, люди заболевают.

Водонапорную башню, которая проработала уже 30 лет, давно пора было закрыть и построить вместо нее новую. Но на это ни в сельскохозяйственном предприятии "Экспериментальная база Вольно", где работает большинство жителей Нижнего Чернихово, ни в Барановичском райисполкоме средств якобы нет.

Сельчане не однажды обращались к властям, им что-то обещали, но ситуация так и не менялась. Из-за технических неполадок часть воды по-прежнему убегает из-под башни прямо в поле. Низкое давление не всегда позволяет обеспечить даже вторые этажи многочисленных домов. Некоторым жителям удается нацедить воды ночами: они ставят под краны кастрюли, тазики. Максимум, что может натечь до утра – литр воды.

Ни воды, ни тепла

А вот жильцы единственного в деревне четырехэтажного дома не видели за последние три года даже капли воды. В самом высоком доме Нижнего Чернехова живут, а лучше сказать выживают, шестнадцать семей, в том числе Галина Ивашко и ее трехлетняя дочь Катя. Вода попадает в квартиры только с крыши, которую давно пора ремонтировать.

Маленькая Катька пережила уже несколько операций на "заячьей" губе, и теперь ей нужно делать операцию на небах. Но из-за постоянного бронхита (последствия сырости и горячей воды) врачи боятся оперировать ребенка.

– Нужно бы везти ее в Минск на операцию, но как я это сейчас сделаю? Это рискованно для жизни: после наркоза организм будем ослаблен. Не знаю, как после прошлых операций она, такая слабенькая, выдерживала эту сырость, – делится болью Галина. – Всем наше положение безразлично. Крышу не ремонтируют (на это нужно две тысячи долларов ), воды из крана мы ждем уже четвертый год. Каждый день хожу с ребенком и двумя ведрами за несколько сотен метров к колонке в деревне.     

Два колодца на деревню

Схожие проблемы с протеканием крыши и отсутствием воды в водопроводе существуют во многих домах. Технический прогресс, как ни парадоксально, только усложнил жизнь сельчан. Если раньше в белорусских деревнях при каждом доме был выкопан колодец, то в Нижнем Чернехове из-за существования водопровода было сделано только два. Правда, еще стоят две колонки, но зимой они замерзают.  

– Как ударят морозы, полдеревни ходит к одному колодцу и вычерпывает воду уже с грязью, – рассказывает Мария Иванова, которая также живет в четырехэтажном доме. – А что делать? У меня в квартире воды уже полгода ни днем, ни вечером, ни ночью нет! Днем работаю на ферме дояркой, а вечером таскаю домой воду. Это нелегко: у меня ж двое маленьких детей. Попробуй, наноси столько воды, чтобы и помыться, и постирать, и еду приготовить!

При этом оказывается, что ежемесячно Мария еще вынуждена платить за недошедшую в квартиру воду по семь тысяч рублей при зарплате в 156 тысяч. Такое положение дел она расценивает не иначе, как издевательство.

Когда местные власти сжалятся, наконец, над жителями деревни Нижнее Чернихово и отреагируют на их обращения о помощи, неизвестно. А пока воды и тепла в своих домах ждут маленькая Катя со своей мамой, Мария с двумя дочерьми и многие другие.

Сергей Карабанов

8.12.2006