Belnarod.org – Сайт региональных новостей от гражданских и профсоюзных активистов, журналистов и просто небезразличных людей

Первого мая исчезнет старейший вещевой рынок Могилева.

В 1991 году в эпоху магазинных дефицитов и расцвета рыночно-кооперативного движения в центре Могилева на стадионе "Спартак" открылся первый в городе вещевой рынок.

– Интересное было время, – вспоминает один из пионеров челночной торговли, а ныне владелец торговой сети. – Первичный капитал делали на сумке бельгийских джинсов, купленных за полтора доллара и проданных за двадцать баксов. В магазинах-то, кроме пустых полок, ничего не было.

К середине 1990-х на "Спартаке" торговало уже около двух тысяч предпринимателей, разномастные палатки стояли не только вокруг стадиона, но и в два ряда на всем протяжении беговых дорожек. За счет собранных с бизнесменов денег удалось отремонтировать спортивную арену.

Первый удар по "спартаковскому" бизнесу был нанесен, когда в спальных районах города начали организовываться мини-рынки, на которых торговали не только вещами, но и продовольственными товарами. Предприниматели стали покидать стадион, где уже сложилась огромная конкуренция, и переезжать на новые места.

Второй удар – появляющиеся один за другим торговые центры с крышей над головой и нормальными примерочными. Постепенно от палаток освободились беговые дорожки, а в прошлом году –территория за западной трибуной, где уже сделаны площадки для пляжного волейбола и мини-футбола.

Последний пятачок за восточной трибуной, где в последнее время работало несколько десятков предпринимателей, куплен с аукциона предприятием "Серволюкс". Как он будет использоваться, пока не известно.

"Спартаковцам" предложили до 1 мая переехать в любой торговый центр Могилева или на популярный в народе Виленский рынок. Горисполком пообещал бесплатно оказать транспортные услуги. Сами бизнесмены к перемене места относятся по-разному. Одни – с пониманием, другие жалуются на высокую арендную плату в новых местах. Однако, как бы там ни было, в День труда старейший и когда-то самый большой могилевский вещевой рынок прекратит свое существование.

Сергей Гутаревич

30.04.2007

В Могилеве пострадала звезда почётного гражданина города – украинского певца Николая Гнатюка.

Злоумышленники в очередной раз нанесли ущерб одной из главных современных достопримечательностей города Могилева – пешеходной Ленинской улице. От трех вандалов пострадал ее центр – площадь Звёзд.

Около полуночи сотрудники Ленинского райотдела милиции увидели четверых парней, которые тащили латунные пластины. Так как ничего вразумительного о своей ноше молодые люди сказать не смогли, милиционеры для выяснения обстоятельств препроводили их в отделение.

Как стало известно, четверка приятелей, трое их которых учатся в местном профтехколледже, пришли на площадь Звёзд выпить пивка. Идея заняться добычей цветного металла родилась от скуки. Но в результате были выбиты 8 металлических пластин, окаймлявших звезды почетных жителей Могилева, в том числе – известного советского певца из Украины Николая Гнатюка.

В отношении злоумышленников возбуждено уголовное дело по статье, грозящей наказанием в виде лишения свободы на срок от 2 до 5 лет.

Это уже не первое нападение вандалов на Ленинскую улицу и площадь Звёзд. Здесь неоднократно пропадали ажурные скамейки, разбивались плафоны, ломались спинки кресел со знаками Зодиака, а однажды была разбита большая каменная скульптура.

Сергей Гутаревич

02.04.2007

Прыдняпроўе – адзін з найбольш пацярпелых рэгіёнаў: траціна тэрыторыі заражана радыёнуклідамі, 90 вёсак пахаваныя, у зоне і цяпер жывуць 123 тысячы чалавек, з якіх пятая частка – дзеці.

У Магілёве афіцыйныя ўлады паводле традыцыі адзначаюць гадавіну катастрофы жалобным мітынгам каля помніка ахвярам Чарнобыля. Калісьці яго ўсталявалі каля інстытута радыялогіі, дзе абследваліся і лячыліся людзі, пацярпелыя ад радыяцыйнай навалы. Паводле іроніі лёсу, цяпер інстытут зачынены, а помнік апынуўся на тэрыторыі псіхіятрычнага шпіталю.

У Слаўгарадзе напярэдадні 26 красавіка адрамантавалі і абнавілі Памятную алею пахаваных вёсак, якія пацярпелі ад аварыі на ЧАЭС. Яна закладзена да 10-годдзя катастрофы, там былі памятныя камяні васьмі вёскам. За мінулыя гады камянёў стала 16. У "чорную дату" тут аб’яўляецца хвіліна маўчання, людзі ўскладаюць кветкі, дзеці запальваюць свечкі.

У Дрыбінскім раёне, дзе шмат пасёлкаў для перасяленцаў, гадавіну Чарнобыля вырашылі адзначыць круглым сталом "Беларусь без атама". Ці будзе там уздымацца праблема пабудовы АЭС на тэрыторыі Магілёўшчыны? Людзей пужае гэта перспектыва, а начальнікі размаўляць у звяз з АЭС толькі пра магчымасці развіцця рэгіёна і пераконваюць у бяспецы мірнага атама. Але перашкаджае паверыць Чарнобыль.

Сяргей Гутарэвіч

26.04.2007

Жильцы шести могилевских "хрущёвок" возмущены отписками местных властей на свои жалобы.

"… То начальство, которое не хочет работать во благо людей, пусть сложит свои портфели", – такими словами закончили свое обращение в городским властям жильцы шести "хрущёвок" по переулку Гоголя в Могилеве. Горожане уже четыре года жалуются в различные инстанции на условия проживания, но получают одни отписки.

Пятиэтажные кирпичные дома, о которых идёт речь, построены 43 года назад. Так как они были кооперативными, люди всё это время платят взносы на капремонт.

– Но ни одной копейки город в наш район с момента его появления не вложил, – говорит пенсионерка Валентина Байкова. – Четыре года назад наша инициативная группа встречалась с председателем Могилевского горисполкома Виктором Шориковым, просила решить три проблемы: отремонтировать крыши и подъезды, привести в порядок внутридворовые проезды и не допускать строительства в непосредственной близости от наших домов автостоянки. И что мы имеем сегодня? Автостоянка есть, ремонтов – нет.

Мне показывают большую папку переписки с горисполкомом и различными другими инстанциями. В них говорится о том, что работы по капитальному ремонту кровельного покрытия двух домов выполнены, на оставшиеся четыре дома нет средств.

– Крышу перекрыли, но она тут же начала течь, – жалуется жительница пятого этажа дома № 27. – Над вытяжками не поставили колпаки, и вся дождевая вода льет в квартиры. На 31-ом доме коньки с крыши уже ветром сорвало. А в 33-ем недавно обвалился кусок бетонного козырька над подъездом. На дорогах такие ямы, что скорая помощь подъехать не может.

Инициатором встречи с жильцами домов выступил горисполком. Однако пришли к ним лишь идеологические работники горисполкома и администрации Ленинского района, начальник ЖЭУ. Люди наперебой рассказывали о своих проблемах, чиновники успокаивали, упирая на то, что есть районы, где условия проживания еще хуже. В итоге спустя десяток минут собрание превратилось в базарный галдёж.

– В этом микрорайоне сделано немало, все сразу невозможно, – высказала свое мнение начальник отдела идеологической работы горисполкома Алла Сушкова. – Легко поставить проблему, забив кол между властью и жильцами района. Сложнее – добиться, чтобы в подъездах было чисто, не ломалось оборудование детских площадок. А это уже зависит от самих жильцов.

Алла Сушкова пообещала еще раз доложить о высказанных жителями микрорайона проблемах руководству города. Люди же, в свою очередь, высказали недоверие местным властям.

Сергей Гутаревич

26.04.2007

24 красавіка з Магілёва ў раённы цэнтр Бялынічы пайшлі праваслаўныя хрысціяне. Их каля дзвюх соцень, за два дні вернікам трэба прайсці 40 кіламетраў.

Акцыя арганізавана ў гонар абраза Бялыніцкай Маці Божай, які са старажытнасці людзі лічылаць цудатворным. Сам абраз даўно страчаны, але захаваліся спісы з яго. Праваслаўныя лічаць, што і яны пазбаўляюць людзей ад горасцяў і хваробаў. На чале хроснага хода вернікі нясуць дарэвалюцыйны спіс абраза.

25 красавіка ў Бялынічах адбудзецца ўрачыстая Боская літургіяю.

– Я і ўсе ўдзельнікі хроснага хода жадаюць людзям, каб у іх душах было цёпла і ў сэрцах жыла любоў, – гаворыць свяшчэннік Сергій Белаус, які ідзе з хросным ходам.

Да рэвалюцыі 1917 года хросныя хады ў гонар Бялыніцкай Божай маці праводзіліся штогод. Цяпер праваслаўная царква хоча адрадзіць гэтую традыцыю.

Сяргей Гутарэвіч

24.04.2007

Паводле новых правілаў, дзелавыя люді могуць атрымаць будынкі, якія не выкарыстоўваюцца, за адну базавую велічыню.

У Быхаве шмат будынкаў, якія не выкарыстоўваюцца. Гораду засталася спадчына савецкіх часоў – былы ваенны гарадок. Тыя з іх, якія мелі камерцыйную каштоўнасць, прададзены з аукцыёнаў. Аднак дзве сотні пабудоў так і не знайшлі новых гаспадароў. Цяпер малыя прадпрыемствы маюць шанец атрымаць іх за сімвалічныя грошы.

Праўда, шлях гэты доўгі і няпросты. Памяшканне павінна прайсці аўкцыёны, у тым ліку і з паніжэннем кошту да 20%. І толькі ў тым выпадку, калі яго не набылі, уласнікам можа стаць прадпрымальнік. Аднак са згоды выканаўчай улады і дэпутатаў раённага Савета. І з умовай стварэння новых працоўных месцаў.

Паводле быхаўскага кіраўніцтва, ужо сёлета такі лёс напаткае з дзесятак будынкаў. Яны пойдуць пад розныя невялікія вытворчасці: прыватнікі плануюць вырабляць там паралон, металапрофіль, шклотканіну, а таксама разліваць безалкагольныя напоі і мінеральную ваду.

Вялікі двухпавярховы дом на тэрыторыі ваенннага гарадка мяркуецца аддаць за базавую вялічыню ТДА "Віралайн", якое хоча наладзіць вытворчасць экалагічна чыстых грыбоў – вешанак і шыітаке.

– Канечне, у нас ніколі б не хапіла грошай набыць такія вялікія плошчы звычайным чынам, – прызнае прадпрымальніца Вера Багачова. – А так зможам адкрыць сваю справу. Цяпер мае сыны зарабляюць у Расіі на будаўніцтве грошы на рэканструкцыю памяшкання. У сёлетнім верасні плануем адкрыцца, і вырабляць кожныя паўтары месяцы тры тоны вешанак. У звязку з радыяцыйнай небяспекай шмат людзей не ўжываюць лясныя грыбы, таму вырашчаныя прамысловым спосабам павінны карыстацца попытам.

Ад малых прадпрыемстваў ў раённы бюджэт паступае прыкладна траціна грошай. Таму новыя інвестыцыі будуць значнай дапамогай. У Быхаве лічаць, што лепш "за так" перадаць будынкі, чым псаваць аблічча горада руінамі былой вайсковай маёмасці.

Сяргей Гутарэвіч

18.04.2007

Россияне отказываются пускать в свою страну белорусское мясо.

У молдавских вин, грузинской минералки и белорусского мяса оказалось много общего: эти товары поочерёдно попадали под запрет на ввоз в Российскую Федерацию.

– Идет активное выдавливание белорусских производителей с российского рынка, – так прокомментировал ситуацию один из руководителей Могилевского мясокомбината, пожелавший остаться анонимным.

Напомним: до 1 апреля по требованию Россельхознадзора российские и белорусские специалисты должны были аттестовать отечественные предприятия, которые занимаются экспортом мяса, рыбы, сырой мясо- и рыбопродукции в Федерацию. Однако на три мясокомбината Могилевщины (областной, Бобруйский и Кричевский) эксперты до установленного срока по неизвестным причинам так и не приехали.

– В апреле мы должны были поставить восточным соседям около 300 тонн мяса, – сообщил собеседник. – Теперь его придется заморозить. А это – дополнительные расходы. Я думаю, проблема связана не с заботой российской ветслужбы о здоровье своих сограждан, а с желанием тамошних бизнесменов в очередной раз переделить рынок.

Комбинаты области с начала года продали в Россию около 2,5 тысячи тонн мяса. В Могилеве и Бобруйске получены сертификаты на соответствие выпускаемой продукции международным стандартам контроля качества.

– У этой проблемы есть и другая сторона, – уверен наш эксперт. – Вы много видели российской мясной продукции на белорусских прилавках? Ее уже давно практически нет. Во-вторых, соседи подозревают наши предприятия в перепродажи дешевого польского мяса.

Кстати, до 1 июня аттестацию на экспорт товаров в Россию должны пройти белорусские производители молочной и птицеводческой продукции.

Сергей Гутаревич

18.04.2007

Яны прыедуць у забруджаную радыяцыяй зону, каб наведаць магілы сваякоў ды зноўку гадаць: ці правільна зрабілі, што зьехалі некалі адсюль у нібыта чыстыя мясціны?

У чарнобыльскай зоне, дзе забруджанне вышэй за 15 кюры на квадратны кіламетр, усё яшчэ жывуць пустэльнікі – людзі, якія не хочуць пераязджаць у іншыя мясціны. У Чэрыкаўскім раёне, які моцна пацярпеў ад радыяцыі, іх сем чалавек. А ў Магілёўскай вобласці – каля сотні.

На Раданіцу чарнобыльскія пустэльнікі сустрэнуцца з аднавяскоўцамі, якія прыедуць у зону з гарадоў і пасёлкаў для перасяленцаў памінуць памерлых сваякоў і успомніць сваё колішняе жыццё ў цяпер пахаваны вёсках.

Апошнія жыхары Вепрына

Пасля Чарнобыля ў Магілёўшчыне перасялілася з забруджаных тэрыторыяў больш за 30 тысяч чалавек.

Прыканцы 1990-х пакінутыя паселішчы сталі хаваць, многія з іх зніклі з дарожных указальнікаў, геаграфічных мапаў і нават дзяржаўнага статыстычнага ўліку. Каб захаваць памяць пра пахаваныя вёскі, у Чэрыкаўскім раёне ўсталявалі каля кожнай вялікія камяні, таблічкі на якіх паведамляюць, колькі людзей тут жыло і калі вёска знікла. Праўда, некаторыя таблічкі ўжо сталі здабычай паляўнічых на металічны лом.

Вёска Вепрын пахаваная ў 1999 годзе. Тут калісьці жылі больш за тысячу чалавек, а цяпер засталіся толькі двое: 72-хгадовая Зінаіда Еўдакімаўна Каваленка і яе грамадзянскі муж. Яны маюць кватэру ў Чэрыкаве, аднак ніяк не могуць пераехаць. Шогод бабуля запэўнівае – у наступную вясну трэба яе шукаць альбо ў райцэнтры, альбо на пагосце. Аднак кожны новы год яна зноў сядзіць на лаве каля дома № 323.

– Радзіма мая, прывязаная я тут, – гаворыць спадарыня Зінаіда. – Не магу кінуць Вепрын і з ім усё, што нажыла за жыцьцё.

Старая трыццаць гадоў адпрацавала даяркай у калгасе, і цяпер моцна хварэе на ногі. Яна лічыць, што без печкі ў гарадской шматпавярхоўцы жыць не здолее.

– Я паеду ў Чэрыкаў, пабуду там некалькі дзён і зноў вяртаюся ў родную хату, – прызнаецца Зінаіда Еўдакімаўна. – Там мне няма чым дыхаць, паветра не хапае. Мне тут лепей.

У Вепрыне Зінаіда Еўдакімаўна з мужам садзяць агарод і трымаюць кур. Гаспадарка дае магчымасць пракарміцца, ды на пенсію можна штотыдзень набыць харчы ў аўталаўцы. Святла больш за пяць гадоў няма, старыя карыстаюцца газніцамі. Няма радыё і тэлефона.

Зінаіда Каваленка упэўнена, што ў будучым Вепрын зноў адбудуюць. Яна ўпарта лічыць афіцыйныя звесткі аб забруджванні Вепрына памылкай. Сцвярджае, што замежныя навукоўцы паказалі ёй сакрэтную карту, дзе "Вепрын дапускаўся жыць". А доказам лічыць існаванне тут насякомых, птушак і жывёл.

Сілай высяліць пустэльнікаў з зоны ніхто не можа, іх нават угаворваць кінулі – усе разумеюць, што нямоглыя людзі проста дажываюць свой век у родных мясцінах. Яны і самі нічога не просяць ва ўлады –прызвычаіліся выжываць адны, самастойна.

Памінанне пахаваных вёсак

Знакі радыяцыйнай небяспекі – прыкмета зоны: уваход і ўезд забаронены. Аднак бліжэйшымі выходнымі днямі тут будзе шматлюдна.

Зона з цягам часу дзічэе, яна зарасла хмызняком, а дрэвы без рукі чалавека разрастаюцца ў нейкіх монстраў, часта сухіх. На светлавых апорах абрыўкі правадоў. Драўляныя хаты, якія яшчэ засталіся, поўнасцю разрабаваныя. У цагляных будынках растуць дрэвы. І толькі могілкі ў такіх мясцінах выглядаюць добраўпарадкаванымі і дагледжанымі. Пад’езды да іх рамантуюць дарожныя арганізацыі, за агароджы і чысціню адказваюць лясгасы.

Менавіта ў дзень памінання продкаў сюды зноў прыедуць колішнія жыхары цяпер пахаваных вёсак і іх дзеці – з рушнікамі і кветкамі. Тут будуць і радасць сустрэчы, і слёзы шкадавання.

– Дурота, што паехалі, – лічыць Ягор Карнеенка, адзіны жыхар вёскі Ушакі, былой цэнтральнай сядзібы калгаса ў Чэрыкаўскім раёне. – Усе яны гавораць, што дарма кінулі радзіму. А радыяцыя – гэта нічога, проста не трэба браць гэта ў галаву.

– Ах, якія дурні, што з’ехалі! – цвердзіць і Лідзія Кавалёва, якая засталася жыць у падселенай вёсцы Манастырок. – Цяпер амаль усе мае аднавяскоўцы, што "эвакуіраваліся", памерлі. А каб не паехалі, то былі яшчэ жывыя. І што ўсім было трэба?..

Сяргей Гутарэвіч

17.04.2007

Испорчен въездной символ, установленный в Белыничском районе на границе с Минщиной.

Стела с надписью "Могилевская область" чем-то не понравилась пьяному 19-летнему учащемуся Белыничского СПТУ-217, который затемно возвращался с деревенской дискотеки вместе с двумя 16-летними приятелями. По информации следствия, он сначала забросал знак камнями, а затем залез на 10-метровую высоту и сбросил все буквы вниз.

Молодой человек задержан. В отношении него возбуждено уголовное дело по статье "Хулиганство". После проведения экспертизы к ней может прибавиться и статья за причинение материального ущерба. Если вина будет доказана, парню грозит привлечение к общественным работам, штраф или лишение свободы сроком до трех лет. Сам же въездной знак уже восстановлен.

Это не первый случай, когда учащиеся Белыничского училища имеют проблемы с нарушением закона. А после случая со стеллой в поселке появились слухи о планах областной власти и вовсе расформировать "сложное" учебное заведение.

Сергей Гутаревич

08.04.2007

За апошнія шэсць гадоў ад атручвання алкаголем у краіне загінула 16,5 тысяч чалавек. Гэта невялікі сельскі раён.

Бабруйскі варыянт

Нядаўна ў Бабруйску супрацоўнікі міліцыі правялі маштабную акцыю па ліквідацыі падпольных пунктаў продажу моцных напояў. Рэйды ўразілі: шмат якія кватэры ў жылых дамах фактычна былі пераабсталяваны пад своеасаблівыя крамы: металічныя дзверы, акенца для падачы тавару, прадаўцы працуюць зменамі, а суседзі стаяць на "шухеры".

Разведзеныя вадой "Кірушы" і "Максімкі" карысталіся шалёным попытам. Будзённымі сталі такія, напрыклад, паведамленні ў міліцэйскіх зводках: "У Бабруйску ў двары дома 65-гадовай пенсіянеркі знойдзена 1500 літраў вадкасці, якая ўтрымлівае спірт, на агульную суму 15 млн. рублёў. Спірт канфіскаваны, грамадзянка прыцягнута да адміністрацыйнай адказнасці".

Гандляры сурагатным алкаголем адмаўляюцца плаціць штрафы, афіцыйна спасылаюцца на беспрацоўе і адсутнасць крыніцаў даходу. І разам з тым, здараецца, будуюць на "спіртавыя" грошы прыстойныя катэджы. Судовыя выканаўцы апісываюць маёмасць, каб парушальнікі антыалкагольнага заканадаўства знаходзілі магчымасць плаціць штрафы.

Убойная сіла таннага сурагату

100 грамаў разведзенай вадой з-пад крана спіртавой тэхнічнай вадкасці каштуе 400 рублёў, літр – адпаведна, чатыры тысячы рублёў. Сурагат таннейшы за легальную гарэлку, а моцнасць большая. Але і ўбойная сіла (у літаральным сэснсе) – таксама большая.

У звязку з сурагатнымі спіртамі з’явіўся новы медыцынскі тэрмін – таксічны гепатыт. У большасці выпадкаў людзі, атручаныя "кірушамі", паміраюць, а калі ўдаецца выратаваць – то дажываюць век інвалідамі. Хоць пра небяспеку ведаюць, але, тым не менш, п’юць.

Перад парушальнікамі антыалкагольнага заканадаўства ў Бабруйску выступалі нават праваслаўныя святары і расказвалі, што гандль сурагатамі царква прыраўноўвае да парушэння запавету "Не забій!" А міліцыянеры адкрылі гарачую лінію і кажуць, што кожнага, хто здаў інфармацыю пра нелегальны пункт продажу алкаголю, трэба ўзнагароджваць: за нераўнадушша да людзей, які могуць пацярпець ад ужывання сурагату.

Чаркі ды шклянкі

– Надакучылі п’яныя, якія валяюцца на дарозе, – скардзіцца жыхарка памежнага з Расіяй сельскага раёна. – Страшна ад страціўшых чалавечае аблічча хранічных алкаголікаў, якія патрабуюць у жонак ды бацькоў грошы на пітво. Такія людзі могуць і прыбіць за пяцёрку! Ім чарка ці шклянка даражэй за жыццё!

– У нас тут нелегальныя пункты продажу сурагату наладжаны раскошна, – з горыччу гаворыць яшчэ адна жанчына. – Мой муж стаў піць, дык я хадзіла да тых гандляроў і маліла, каб не давалі хаця б у доўг, бо дзеці без хлеба застануцца, а яны толькі смяяліся. Цяпер мы з мужыком разыйшліся, а ён з-за п’янства страціў працу... Проста прападае чалавек.

П’яная статыстыка

У геаметрычнай прагрэсіі павялічваецца колькасць пастаўленых на наркалагічны ўлік. Асабліва гэта тычыцца жанчын. З пачатку года ў Магілёўскай вобласці на ўлік паставілі амаль 800 алкаголікаў, і каля сотні з іх – жанчыны. Больш за дзве тысячы чалавек з пачатку года пабывалі ў медвыцвярэзніках.

Кожнае пятае злачынства, учыненае на Магілёўшчыне, называюць "п’яным". Для таго, каб прадухіліць новыя злачынствы, ізаляваць п’яніц ад сем’яў – малых дзяцей і старых бацькоў, іх накіроўваюць у лячэбна-прафілактычня прафілакторыі. За тры месяцы года – больш за 200 чалавек, і гэта болей чым летась.

Сяргей Гутарэвіч

10.04.2007

У пасёлку Кадзіна Магілёўскага раёна ўчынены дзёрзкі разбойны напад на мясцовае аддзяленне паштовай сувязі.

Здарэнне адбылося ўвечары, пасля закрыцця аддзялення. Начальніца ўзялася лічыць грошы, калі ў дзверы пачалі настойліва грукаць. Ад жанчыны дамагліся зрабіць выключэнне – пасьля працоўнага дня адправіць тэлеграму аб смерці чалавека.

Аднак калі паштавічка адчыніла дзверы, то трое мужчын у масках груба ўпіхнулі яе ў пакой, прыставілі да шыі металічны прадмет (быў гэта нож альбо нешта іншае – спужаная сувязістка так і не здолела разглядзець). Налётчыкі забралі ўсе грошы і зніклі на аўтамабілі.

Міліцыя шукае, але пакуль не знайшла дзёрзкіх злачынцаў. Супрацоўнікі, якія расследуюць налёт, разлічваюць на дапамогу грамадзян: аб’яўлена ўзнагароджанне за ананімныя звесткі, якія могуць дапамагчы следству.

Сяргей Гутарэвіч

04.04.2007

У Крычаўскім раёне паблізу вёскі Пушкары, на 130-м кіламетры нафтапрадуктавода рабочыя аварыйна-аднаўленчага ўчастка знайшлі несанкцыянаваную ўрэзку.

Шлангі, кран і 200-літровая ёмістасць для збора скрадзенага нафтапрадукта былі закапаны ў зямлю і добра замаскіраваныя. Урэзка адрознівалася ад іншых арыгінальнай канструкцыяй: хітры клапан зачыняўся, калі бочка напаўнялася.

Некалькі год таму ўжо рэгістраваўся выпадак, калі пры кражах з нафтаправода выкарыстоўвалі падобнае абсталяванне. Праўда, тады зладзеі так і не былі знойдзены. Хаця гэтым разам, зрабілі вывады міліцыянеры, урэзка зроблена нядаўна і наўрад ці злаўмыснікі змаглі нанесці сур’ёзны ўрон.

Гэта далёка не першы выпадак, калі з нафтаправода "Дружба", што прыходзіць па Крычаўшчыне, крадуць салярку. У 2000 годзе быў выпадак, калі яе кралі тонамі нібыта для мясцовага калгаса.

Летась група злачынцаў трапілі на лаву падсудных. Цікава, што сярод іх былі і ахоўнікі гэтага нафтапрадуктавода.

Сяргей Гутарэвіч

03.04.2007