Belnarod.org – Сайт региональных новостей от гражданских и профсоюзных активистов, журналистов и просто небезразличных людей

На окраине Гомеля ведутся раскопки предположительно в местах сталинских массовых расстрелов.

По городу прошёл слух: кто-то раскапывает места казни людей в 1930-е годы. Мне удалось побывать на месте событий. По некоторым причинам не буду указывать, на какой именно окраине Гомеля оно находится. Скажу только, что по сведениям старожилов чекисты расстреливали и закапывали свои жертвы именно там.

Массовые захоронения находятся в лесу буквально в километре от границы города. В конце 1980 – начале 1990-х годов историки, журналисты и общественные активисты пробовали получить официальный ответ от властей. Известное ведомство сообщило: да, захоронения действительно есть, но это, дескать, не жертвы политических репрессий, а уголовники.

Никаких раскопок на этом месте тогда организовать не удалось.

Зато теперь они начались. Причём общественности, СМИ об этом ничего не сообщалось.

На площади примерно 150 на 150 метров вырыто пять-шесть прямоугольных ям размером 1,5 на 2 метра. Ещё около десятка уже закопано. Вся территория обтянута бело-красной ленточкой. В ямах находятся человеческие скелеты. В одном из таких раскопов удалось обнаружить полиэтиленовый пакет с аккуратно сложенными костями без черепа.

В пакете меньшего размера – десяток гильз. Гильзы длиннее и меньшего калибра, чем у пистолета Макарова. Во всех обнаруженных черепах – входные пулевые отверстия в лобовой части. Выходных отверстий не обнаружено. Замечены и два ботинка военного образца.

Самый авторитетный археолог Гомеля Олег Макушников ничего о раскопках не слышал.

Он предположил, что это дело чернокопателей. Но они не обносят свои раскопы предупредительными ленточками. К тому же у черепов не повреждены челюсти, а значит, никто не пытался выломать у них золотые коронки.

Один из гомельских активистов, Константин Жуковский, обратился в областное УВД с заявлением. Из неофициальных источников известно: милиция, КГБ, МЧС отрицают свою причастность к раскопкам. Появилась информация – раскопки может вести некий специальный поисковый батальон по распоряжению военкомата. Но и в военкомате отрицают свою причастность к этой некрасивой истории.

Общественность взбудоражена таким подходом к трагической истории страны.

В любом нормальном государстве о планируемых раскопках в таком месте сообщили бы заранее.

Так с какой же целью кто-то ведёт эти работы: выяснить правду о расстрелах или замести следы?

P.S.: Когда я уже подготовил этот материал, появилась новая информация. Группа общественных активистов и журналистов, выехавшая на место раскопок, застала там солдат. Работы ведёт 52-й специализированный поисковый батальон по распоряжению Гомельского районного военкомата. Якобы, местные жители обратились туда и рассказали о расстрелах мирных жителей немцами во времена войны. Найдено около 20 останков, рассчитывают откопать ещё примерно 40.

Алесь Стариков

31.05.2007

Звыш трох гадоў Анатоль Паплаўны працаваў на гомельскім заводзе пускавых рухавікоў на бестэрміновай аснове. Але ўрэшце рэшта кіраўніцтва завода свайго дамаглося.

Паплаціўся за "Свабоду"?

Расказвае слесар-інструментальшчыка шостага разрада, старшыня гарадской арганізацыі Партыі БНФ Анатоль Паплаўны:

– Перагляд працоўных дачыненняў, на мой погляд, звязаны з газетай "Свабода", выданне якой адноўлена ў сталіцы. Я прыносіў газету ў цэх пачытаць. За гэта заводскія ідэолагі праз камісію адміністрацыі Савецкага раёна двойчы штрафавалі мяне на суму 155 тысяч рублёў. Але кожны раз я аспрэчваў адміністрацыйны штраф у судзе. Са штрафам, здаецца, ад мяне адсталі. Аднак услед за гэтым дырэкцыя запатрабавала падпісаць працоўны кантракт.

Прапановы прафсаюза адхілены

Як сябра Беларускага прафсаюза працаўнікоў радыёэлектроннай прамысловасці Анатоль Паплаўны скарыстаў сваё права абмеркаваць са сваімі прадстаўнікамі спрэчных пунктаў прапанаванага дырэкцыяй кантракта. У прыватнасці, актывіста не задавольвае працоўнае пагадненне на мінімальны гадавы тэрмін. З іншымі інструментальшчыкамі дырэкцыя заключала кантракты, як правіла, на два-тры гады.

Да таго ж Паплаўнаму прапанавалі не здзельна-прэміяльную сістэму аплаты працы, як было да апошняга часу, а аклад з выплатай прэміі, памер якой устанаўлівае адміністрацыя.

Цяпер заробак актывіста будзе шмат у чым залежаць не столькі ад зробленага, колькі ад рашэння заводскага начальства.

У кантракце ёсць таксама пункт, паводле якога актывіст абавязаны захоўваць дзяржаўную і камерцыйную таямніцу прадпрыемства, хаця такіх ён не ведае.

Згаданыя ды іншыя пункты Анатоль Паплаўны і ягоныя прадстаўнікі ад прафсаюза РЭП прапанавалі дырэкцыі завода перагледзець. Аднак кіраўнік прадпрыемства Аляксандр Ксяндзоў і ягоны намеснік па пытаннях ідэалогіі, кадраў і быту Аляксандр Мінчук адхілілі ўсё прапановы.

На кручку

Анатоль Паплаўны вымушаны быў падпісаць кантракт пад пагрозай неадкладнага звальнення. Але ўжо праз год дырэкцыя можа лёгка пазбавіцца ад слесара-інструментальшчыка з актыўнай жыццёвай пазіцыяй на падставе заканчэння працоўнага пагаднення. У такім выпадку, як паказвае практыка, ніякі суд не папраўляе адміністрацыю.

Анатоль Ліпскі

23.05.2007

Чтобы прокормиться, получить трудовой стаж и совершить богоугодное дело, в деревнях Лельчицкого района стоят в очереди на воспитание социальных сирот.

На селе огромная проблема с деньгами. Работы либо нет, либо есть с символической зарплатой.

И женщины, растящие своих малышей, все чаще решаются на непростой шаг: оформляют приемные либо опекунские семьи – берут 2-3 чужих детей из детдомов. Сразу получают на их содержание по деревенским меркам приличные деньги плюс регулярную зарплату. Таким образом им идет трудовой стаж.

Татьяна Н.:

– У меня двое пацанят, а теперь вот взяла еще двух девчонок. Муж работает сторожем, на 250 тысяч не очень-то проживешь. А для меня вообще работы нет. Сыновья маленькие. А дочурки оказались хорошими, они мне за год совсем родными стали. Конечно, не только ради денег я их брала. Понимаете, и им у нас лучше, чем в интернате, и нам всем так жить легче…

В деревне Буда Софиевская пять приемных семей уже взяли по два ребенка. Да еще четыре семьи в ближайших деревнях стоят в очереди за детишками.

Условия подбора семей простые – должно доставать жилой площади, плюс обоим родителям иметь репутацию приличных людей. За этим органы соцзащиты следят строго.

Ирина Осипова

18.05.2007

Прынамсі, так сцвярджаюць жыхары забруджанай радыяцыяй хойніцкай вёскі Небытаў.

45-гадовы Уладзімір Л. даглядаў коз адной гаспадыні з Хойнік. Пасвіў іх за сем вёрст ад райцэнтра – у вёсцы Небытаў Казялужскага сельскага Савета. Сам жыў бабылём у пакінутай пасля Чарнобыля хаце.

Як што там здарылася, невядома. Але ў статку здохлі двое казлянят. Толькі пастух чамусьці не закапаў іх на могільніку, а проста кінуў у калодзеж апусцелай сядзібы, што стаіць на водшыбе.

Калі пра гэта даведаліся мясцовыя жыхары, яны сталі лаяцца. Бо забрудзіць падламі калодзеж, нават калі ім і не карысталіся, лічыцца верхам непавагі і нядбаласці. Грунтовыя воды могуць разнесці трупную заразу ў іншыя студні, якім карыстаюцца вясцоўцы.

Пастуху, апрача людской ганьбы, пагражаў і вялікі штраф за парушэнне правілаў санітарнага рэжыму.

Так ці інакш, але Уладзімір вырашыў пачысціць калодзеж. Палез туды і... захлынуўся.

Цела тапельца і двух казлянят дасталі выратавальнікі з Хойнік.

Анатоль Ліпскі

14.05.2007

22-гадовая гардэробшчыца адной са школ  Добруша атрымала амаль мільён рублёў матэрыяльнай дапамогі за лжывую цяжарнасць.

Авантурыстка  ўгаварыла  сваю цяжарную знаёмую прайсці даследаванне на ультрагукавай апаратуры. Аднак у медыцынскай картцы былі ўказаны звесткі не падстаўной жанчыны, а махляркі, якая, дарэчы, сама прапісана ў вёсцы Жгунь Добрушскага раёна.

Даведку пра цяжарнасць школьная гардэробшчыца падала ў бухгалтэрыю аддзела адукацыі райвыканкама і са снежня 2006-га па красавік 2007 года атрымала агулам 984 тысячы рублёў матэрыяльнай дапамогі.

Калі ў патрэбны час псеўдацяжарная не з’явілася ў роддом, медыкі не на жарт устрывожыліся. А калі дзіцяці ўжо няма?

Па дапамогу ўрачы звярнуліся ў міліцыю, і тая хутка знайшла "парадзіху". Была прызначана экспертыза. Прыкмет цяжарнасці эксперты не выявілі. Свае паводзіны маладая гардэробшчыца патлумачыла цяжкім матэрыяльным становішчам – даводзілася нібыта амаль галадаваць.

Супрацоўнікі крымінальнага вышуку Добрушскага РАУС  паведамілі, што супраць маладой жанчыны ўзбуджана крымінальная справа на падставе ч. 1 артыкула 209 Крымінальнага кодэкса – махлярства. Паводле яго, школьная гардэробшчыца можа атрымаць штраф, папраўчыя работы, арышт да шасці месяцаў. Самае цяжкае пакаранне – пазбаўленне волі на тэрмін да трох гадоў. Гэта калі раней падманаў на рахунку малаладой асобы не было.

Анатоль Ліпскі

12.05.2007

Несмотря на протест, подписанный 712 гражданами, власти небольшого гомельского райцентра Ветка решили снести базар и разбить на его месте зеленую зону.

Пять лет рынок №2 находится возле автостанции. Здесь работает более 30 индивидуальных предпринимателей. Место устраивало не только продавцов, но и покупателей.

Но в конце марта в местном райисполкоме родилось неожиданное решение: перенести торговлю в другую точку города, а вместо рынка возле автостанции создать зелёную зону.

Времени предпринимателям дали два месяца. К первому июня они должны будут переехать на новую площадку. Но ведь за прошедшие пять лет местные торговцы обжились на старом месте. Опять же им пришлось вложить немалые средства в постройку стационарных торговых мест – однотипных деревянных домиков.

Как водится, перевозить эти сооружения продавцам придётся за свой счёт. А это стоит денег.

Кроме того, в документах у предпринимателей вписано место осуществления торговой деятельности. И это именно рынок№2 возле автостанции. Перемена адреса повлечёт за собой перерегистрацию, а, следовательно, дополнительные деньги и время.

Представители торговцев дважды встречались с властми, но переговоры так ничего и не дали.

Тогда предприниматели обратились к покупателям. Они начали собирать подписи в свою поддержку.

За неделю-полторы под требованием оставить рынок на прежнем месте подписалось 712 человек. Это в Ветке, население которой составляет всего около восьми тысяч человек!

Но… На чиновников это не повлияло. Они попросту проигнорировали мнение минимум трети взрослого населения.

Работы по созданию зелёной зоны возле автостанции планируется начать с 15-го мая. Такая вот "демократия" в исполнении районной вертикали.

Александр Стариков  

11.05.2007

В Гомеле официальные СМИ сообщили об открытии магазина, коллектив которого состоит из членов Белорусского республиканского союза молодёжи.

Магазин "Хрустальный", правда, и раньше работал в Новобелицком районе Гомеля. Но теперь это якобы исключительно "БРСМовский" магазин.

За кадром остался вопрос: куда подевались "беспартийные" и люди, старше "комсомольского" возраста?

Местный демократический активист Артур Цурбаков заинтересовался этим случаем. Так как тут запахло дискриминацией по идеологическому и возрастному принципам. К тому же, по словам местного БРСМовского "комиссара" магазин – только начало. Молодежные идеологи собираются расширять практику создания "партийных" трудовых коллективов.

Артур Цурбаков посетил супермаркет и выяснил следующее.

Там работает около полусотни человек. БРСМовской является только одна смена. Но даже из одинадцати ее работников лишь часть имеет отношение к "организованной" молодежи.

Отличить "партийных" можно по специальным бэджам.

Одна из таких девушек работала за кассой в вино-водочном отделе. На груди у неё гордо красовался БРСМовский значок, а на кассовом аппарате стояла маленькая иконка. Как раз возле ценника на пиво.

Девчата рассказали о том, что создание БРСМовского коллектива – не их идея. Эта "светлая мысль" родилась в голове секретаря районной первички.

Таким образом, к счастью, никакой дискриминации по идеологическим признакам в магазине нет. Есть лишь очередная идеологическая "утка": уж очень хотелось местным молодёжным "комиссарам" притянуть к себе внимание столицы. Это, мол, первый такой случай в стране!

Александр Стариков

10.05.2007

На интернет-странице официального издания Гомельского облисполкома прошло голосование по вопросу шансов представителя Беларуси на конкурсе Евровидения.

Вариантов для ответа пять, но по старой белорусской традиции только один из них позволяет высказаться скептически. Его даже слегка завуалировали.

Сформулирован он так: "Повторит "славный" путь Агурбаш и Смоловой".

Для фанов же Колдуна есть целых три варианта положительных ответов:

- всех околдует и победит;

- в финал выйдет точно, а там как пики лягут;

- место в пятёрке ему обеспечено.

Ну и оставлена возможность соблюсти нейтралитет, ответив "не интересуюсь Евровидением".

Так вот, половина проголосовавших считает, что Колдун "повторит "славный" путь Агурбаш и Смоловой".

Если отбросить 17 процентов "неинтересующихся", то отношение скептиков к оптимистам практически равно два к одному.

И это результаты голосования не на оппозиционном, а на самом что ни на есть "правильном" сайте.

Нет сомнения, проводись отбор на главный музыкальный конкурс Европы в Беларуси не кулуарно, а смс-голосованием, то шансов у исполнителей типа Агурбаш, Смоловой и Колдуна вообще не было бы.

Александр Стариков

10.05.2007

У Гомелі прайшоў абласны сход дэлегатаў Кангрэса дэмакратычных сіл. Адзінаначальства яны палічылі гарантыяй адзінства дзеянняў розных апазыцыйных структур краіны.

Хто запусціў "снарад"?

Віктар Раманішка, старшыня абласной арганізацыі Партыі БНФ:

–Ужо вёўся падлік галасоў па пытаннях, занесеных у бюлетэні для тайнага галасавання. І тут у поўнай экіпіроўцы з’явіліся сапёры МНС. Яны сцвярджалі: паступіў ананімны сігнал, што каля дома вяліся раскопкі і знойдзены снарад. Вось і прыехалі...

Праз чвэрць гадзіны ў веснічкі дома на вуліцы Палескай,52 зноў пазванілі. Тры афіцэры міліцыі таксама сталі гаварыць пра нейкі снарад і патрабавалі агляду памяшкання.

Як і сапёраў, на сход міліцыянераў таксама не пусцілі.

"Без лідэра – усе мы персанажы байкі"

На рэгіянальным сходзе дэлегаты найперш выказвалі сваё стаўленне да парадку абрання старшыні Палітсавета: ці трэба яго абіраць наогул і ці абіраць непасрэдна на Кангрэсе?

У выніку тайнага галасавання амаль 60 працэнтаў гомельскіх дэлегатаў станоўча адказалі на гэтыя пытанні. І толькі 39 дэлегатаў (40 працэнтаў) з 97 лічаць, што аб’яднаныя дэмакратычныя сілы павінны абраць сустаршыняў Палітсавета з ліку буйнейшых палітычных партый і грамадскіх арганізацый.

Валерый Пуціцкі, старшыня Рэчыцкай раённай арганізацыі Партыі БНФ:

– Агульнанацыянальны лідэр у нас ёсць. Гэта – Мілінкевіч, і трэба толькі пацвердзіць яго статус на Кангрэсе. На гэты конт у нас вялікіх разнагалоссяў няма. Без лідэра – усе мы персанажы байкі. Лебедзь, рак і шчупак воз нікуды не пацягнуць. Ніякая ратацыя ім не дапаможа, бо кожны імкнецца ў свой бок. Так можна дагаварыцца да таго, што кожны дэлегат Кангрэса захоча пакіраваць хоць адзін дзень на год.

Аляксандр Касцючэнка, старшыня Рэчыцкай раённай арганізацыі АГП:

– Разнагалоссі наверсе з-за таго, што кожны цягне коўдру на сябе – і не больш таго. Павінен быць адзін лідэр, і ён будзе несці адказнасць за вынікі. Апрача Мілінкевіча, я не бачу іншага лідэра, які б мог узначаліць аб’яднаныя дэмакратычныя сілы.

Аляксандр Бухвостаў, старшыня аргкамітэта Кангрэса:

– Мы ўжо амаль зайшлі ў тупік. Ставілася пытанне пра роспуск Палітсавета. Надзвычай моцнымі былі амбіцыі кіраўнікоў палітычных партый. Патрабаваўся нейкі трацейскі пасярэднік – ім і сталі рэгіянальныя сходы дэлегатаў.

Палітсавет

На сходзе ў Гомелі дэлегаты вызначалі , якім чынам павінен фармавацца Палітсавет аб’яднаных дэмакратычных сіл. Шэраг дэлегатаў лічаць, што варта абіраць яго па прынцыпу: адзін чалец ад 10 сяброў дэлегацкай групы. За гэта прагаласавалі 47 удзельнікаў сходу з 97-мі.

48 дэлегатаў мяркуюць, што трэба прымяніць квоту з улікам удзелу структур кааліцыі ў выбарчых кампаніях.

Што да  прэзідыума Палітсавета, то большасць дэлегатаў (70 з 97) выказаліся за тое, каб ён быў сфармаваны з кіраўнікоў створаных на Кангрэсе дэлегацкіх груп, якія маюць у сваім складзе не меней 10 працэнтаў ад агульнай колькасці дэлегатаў.

На сваім сходзе дэлегаты ад Гомельскай вобласці абмеркавалі таксама дакументы, якія будуць разгледжаны на Кангрэсе. Станіслаў Багданкевіч прэзентаваў эканамічную платформу аб’яднаных дэмакратычных сіл на пераходны перыяд, Юрый Хадыка – "Малую Канстытуцыю", Аляксандр Бухвостаў – стратэгію дэмакратычных сіл.

Сход абраў дэлегатамі Кангрэса яшчэ сем асобаў.

Анатоль Ліпскі

02.05.2007