Действия с Документом
№ 3, сакавік
|
У Літве ўрачыста адзначылі 90-годдзе БНР
Святочны сход, шэсце па вуліцах Вільні і малітва за Беларусь – так адзначылі ў Літве 90-годдзе Беларускай Народнай Рэспублікі прадстаўнікі беларускай супольнасці і іх літоўскія сябры. Беларуская і літоўская мовы сугучна чуліся са сцэны вялікай залы Віленскага Дома настаўніка. Напачатку сходу, які прайшоў 25 сакавіка, прагучаў гістарычны гімн БНР. Было зачытана пасланне беларусам Літвы ад старшыні Рады БНР Івонкі Сурвілы, а таксама віншаванне ад Дэпартаменту па нацыянальных меньшасцях і іміграцыі Літоўскай Рэспублікі. У гэтым віншаванні, напісаным па-беларуску, адзначана: Вільня заўсёды была адным з цэнтраў беларускай культуры, і цяпер беларусы Літвы разам з усім народам краіны робяць чынны ўнёсак у разбудову Еўрапейскага Звязу, а значыць – у стварэнне лепшай будучыні. Выступ аб ролі БНР у гісторыі беларускай дзяржаўнасці зрабіў Алесь Смалянчук – доктар гістарычных навук, прафесар Еўрапейскага гуманітарнага універсітэта. Ад імя літоўскага парламенту віншаваў Вацлаў Станкевіч - дэпутат Сейму і вядомы літоўскі беларус. На канцэрце, які стаў працягам сходу, прысутныя горача віталі гасцей з Беларусі – бардаў Зміцера Бартосіка з Менску і Вольгу Цярэшчанку з Гомеля… Пасля канцэрту група ўдзельнікаў сходу прайшла па вуліцах Вільні з разгорнутымі сцягамі Беларусі і Літвы да Базыльянскіх муроў. Тут удзельнікі святочнай акцыі ўпрыгожылі бел-чырвона-белымі букетамі мемарыяльныя шыльды, якія ўсталяваныя ў гонар беларускіх дзеячоў, а ў храме адбылася служба з малітвай за Беларусь. Тэльман Маслюкоў 27.03.2008
У Вільні беларускую дыктоўку зладзілі магістранты ЕГУ
Гэта была ініцыятыва саміх магістрантаў, якія навучаюцца ў Еўрапейскім гуманітарным універсітэце – ніякага ўказання ніадкуль не паступала. Дыктоўка праходзіла ва ўзнёслым сяброўскім настроі. Сярод магістрантаў не аказалася настаўнікаў беларускай мовы, але "Прадмову" да "Дудкі беларускай" Ф. Багушэвіча выдатна прадыктавала Віялета Ермакова – настаўніца нямецкай мовы. Дыктоўку пісалі як нядаўнія студэнты, так і тыя, хто ўжо мае салідны жыццёвы досьвед. – Я стаў пасля гэтага адчуваць сябе яшчэ больш беларусам, – гаворыць Аляксандр Каралёў, магістрант ЕГУ і былы воін-"афганец". – Вельмі прыемна, што гэта акцыя аб'ядноўвае людзей, нават тых, якія яшчэ не зусім вераць у тое, што Беларусь будзе сапраўднай Беларуссю. Было б добра, каб такія акцыі ладзіліся штогод, і праводзіць іх не менш важна, чым палітычныя мерапрыемствы. Усе прысутныя пакінулі свае імёны і подпісы на напісаных тэкстах, якія застануцца як памяць аб першай агульнанацыянальнай дыктоўцы. Яўген Пугач, яшчэ адзін з удзельнікаў, кажа: – Гэта было штосьці арыгінальнае. Хацелася далучыцца да нейкай нацыянальнай акцыі, і адчувалася, што сёння мы пачынаем адзначаць 90-годдзе БНР. За некалькі дзён да таго дыктоўка адбылася і ў беларускіх студэнтаў, якія навучаюцца ў ЕГУ на бакалаўрскай ступені. Тэльман Маслюкоў 25.03.2008
Новый спектакль Луценко прошел "на ура"
А после премьеры зрители не разошлись, а стали участниками своеобразного "круглого" стола на тему, кто виноват в семейных драмах. В прошедшие выходные прошла долгожданная премьера спектакля по пьесе драматурга Семена Злотникова "Уходил супруг от супруги" в постановке народного артиста Беларуси Бориса Луценко, сменившего недавно титул худрука театра на должность очередного режиссера. К слову сказать, после отставки метра пост упразднили, и вновь появилась должность главного режиссера, которую теперь занимает Сергей Ковальчик. Премьера, которая прошла на "Малой сцене", собрала полный зал, и с восторгом была встречена зрителями. Великолепный дуэт: народная артистка Беларуси Бэла Масумян и заслуженный артист России Олег Корчиков два акта держали зрителей в напряжении, рассказывая с виду нехитрую историю жизни старика со старухой, которая оказалась сложнейшей психологической драмой, своеобразным ремейком последних дней жизни великого Льва Николаевича Толстого. Необычность премьеры "Уходил супруг от супруги" заключается в том, что после спектакля, на которой развернулась дискуссия о том, кто же, все-таки, виноват в случившейся драме: муж-профессор или жена-домохозяйка? Здесь следует сказать: народ так соскучился по живому разговору, что чуть ли не все зрители высказались, затронув целый ворох семейных проблем. Один мужчина даже поведал историю своего развода, который состоится 17 марта, заметив, что, по сути, все проблемы от непонимания, которое возникает между мужчиной и женщиной в определении таких понятий, как любовь и счастье. Сильный пол, как правило, служит великим идеям, а слабая и, одновременно прекрасная половина, посвящает свою жизнь устройству быта, семьи, оставаясь в тени великих мужей. Ну, право же, тот же самый конфликт, произошедший между Львом Николаевичем и Софьей Андреевной Толстыми. Великий "уход" знаменитого писателя, его стремление очиститься от "мелких" семейных проблем и есть основная мысль "ухода" старика от старухи. Режиссер-постановщик спектакля Борис Луценко пообещал и дальше проводить на спектакле "Уходил супруг от супруги" подобные разговоры, коль скоро они так понравились зрителям. С премьерой! Евгений Крестовский 17.03.2008
Россияне надули белорусов с "Анастасией Слуцкой"
Выкупив известную историческую ленту за 8,5 тысячи долларов, соседи уже заработали на ней 7 миллионов. Интересный бизнес! Кто ручки нагрел? Несмотря на то, что этот проект реализовывался под патронажем президента Беларуси, без скандала здесь не обошлось, и он еще, увы, не до конца завершился. В чем суть конфликта? Созданный несколько лет назад исторический художественный фильм "Анастасия Слуцкая" с успехом прошел в кинопрокате, и по завершению показа в республике был, что называется продан с молотка некоей частной российской компании, которая в свою очередь передала права на фильм более крупной фирме из Новосибирска. По договору покупатель имел право производить на основе фильма видеопродукцию на различных носителях. Затем российская компания выторговала себе право изменить название фильма. Так белорусская картина "Анастасия Слуцкая" превратилась… в российскую "Княгиню Слуцкую", со всеми вытекающими отсюда последствиями. За несколько лет продаж наша "Анастасия" принесла россиянам более семи миллионов долларов. Хотите узнать, за какую сумму руководители "Беларусьфильма" продали эту "курицу, несущую золотые яйца"? За восемь с половиной… тысячи долларов! Коль скоро фильм исторический, костюмный, с батальными сценами, красавицей княжной, языческой мистикой и иной атрибутикой, то россияне еще долго будут торговать дисками этого уже российского фильма. А творческая группа во главе с режиссером Юрием Елховым, съездив в США на фестиваль, где получила приз, и в Китай, где картина прошла на "ура" во время правительственных встреч, никаких иных дивидендов не получила, равно как и наша республика, хотя те же китайцы предложили миллионный контракт, но увы и ах, собственность-то это теперь не наша, а Racha. Только вот куда смотрит белорусская прокуратура? Евгений Крестовский 17.03.2008
Министерство культуры начхало на зрителей
Государственные театры, концертные залы, да, собственно говоря, все зрелищные учреждения ежедневно нарушают права потребителей. Да попросту Минкультуры выпустило ведомственную инструкцию и никаких тебе прав потребителей! Если, скажем, вы купили любой некачественный товар, то вправе или его заменить, или получить деньги, да еще отсудить энную сумму как компенсацию за причиненный моральный ущерб. Теперь представим, что вы заранее купили билет на мюзикл "Юнона и Авось". Цена на просмотр этого произведения составляет 55 000 рублей, естественно белорусских. Приобрел человек на семью четыре билета, а тут их гриппом всех и "скосило". Сосед, по просьбе болящих, пошел билеты сдавать, а тут ему и говорят: "Извините, пожалуйста, но билеты назад мы не принимаем. У нас на этот счет инструкция есть от Министерства культуры по ведению билетного хозяйства в театрально-зрелищных учреждениях". Человек разом лишается 220 000 рублей! Министерская бумажка, оказывается, посильнее будет борьбы государства с частными предпринимателями и другими нерадивыми продавцами за права потребителей. Ведомству хорошо, а до зрителей, похоже, и дела никому нет. Продукт искусства гражданин и в глаза не видел, а деньги плати. Никто ведь не возмущается, что подчас приходишь на разрекламированный спектакль, а там чистой воды халтура. Но тут хоть что-то посмотрел, посвистел, да тухлым яйцом в неумеху-актера запустил. Почему же нельзя вернуть за день до спектакля ранее купленный билет? Ведь зрелищные мероприятия проходят и когда в зале на пятьсот, а то и тысячу мест сидит от силы два десятка человек, не больше. И когда по вине театра спектакль отменяют, то зрителям возвращают деньги за билет, ссылаясь на обстоятельства. Почему же форс-мажорная ситуация купившего заранее билет человека наши учреждения культуры не трогает? Да, за зрителей бороться нужно, но своим искусством, а не указами да инструкциями обирать и без того небогатый народ. Евгений Крестовский 12.03.2008
Чаму Менск скупы да леапардаў?
Ужо год пакутуюць паўночныя зьвяры ў заапарку беларускай сталіцы. Правальваецца акцыя людзкой міласэрнасьці. Дзе цяпер спадар Абрамян? Я пакуль не знайшла адказу на пытаньне. Зрэшты, мне не цікавы асабіста Артур Абрамян. Проста хацелася даведацца, калі нарэшце ён, як заснавальнік гандлёвага дому "Матадор", спраўдзіць сваё слова ў набыцьці спэцыяльнага вальеру для Менскага заапарку. Патлумачу. Роўна год таму Беларускае тэлебачаньне зьдзівіла сюжэтам "У Менску стартавала рэалізацыя новага праекта па захаваньню рэдкага далёкаўсходняга віду леапардаў". З экрану Артур Агдамян заявіў: – Мы набылі ў Краснаярску і прывезьлі ў Менск самца леапарда. Ён створыць сямейную пару для Леды – самкі, якая апынулася ў Беларусі некаторы час таму. Садзейнічаць гэтаму будзе новы вальер, збудаваць які мы заплянавалі ў найбліжэйшы час. Ці даўно былі вы ў заапарку праз дарогу ад возера Чыжоўскае? Ці бачылі, як пакутуюць у недасканалых вальерах дзікія коткі Леда і Лео? Ці ня сорамна за горад, які далучыўся да ўсясьветнай праграмы "Выратуем кожнага", а насамрэч стварыў штучную пастку для прыгожых зьвяроў. Мала таго, далёкаўсходні леапард занесены ў Чырвоную кнігу Расеі і Чырвоную кнігу Міжнароднага саюза аховы прыроды ( МСОП). Паводле Міжнароднай канвэнцыі СІТЕС, існуюць строгія абмежаваньні ў гандлі леапардамі, як дзікімі відам фаўны, які знаходзіцца на мяжы зьнікненьня. Беларусі ў гэтым выпадку пагражаюць экалягічныя і фінансавыя санкцыі ад міжнароднай супольнасьці. Хто цяпер дбае пра лепшую будучыню менскіх пакутнікаў? Гутарыць пра гэта не адмаўляецца толькі мэтадыст заапарку Вольга Карэйчанка. – Спадзявацца на нашчадкаў Леды і Лео пакуль не даводзіцца. Паводле міжнародных правілаў, на аднаго леапарда ў заапарку мусіць быць ня менш 30 квадратных мэтраў плошчы ў вальеры. Акрамя таго, неабходная пячора для логава і дрэвы, бо леапарды ахвотна забаўляюцца скокамі. Колькі можа каштаваць клетка і ці атрымліваюць леапарды нашчадкаў у няволі? Тэлефаную ў Бярдзянск ва Ўкраіне. Тамтэйшы ўладальнік прыватнага заапарку прадпрымальнік Ігар Кольчанка яшчэ летась дачакаўся двух плямістых прыгажуняў – Шакіру і Багіру. – Іхныя бацькі Цэзар і Клеапатра жывуць разам у адным вальеры. Мы яго ўдасканальваем, але нічога незвычайнага тут няма: збудаваны закрыты павільён, вакол яго захоўваем цішыню, кормім добра. Гутарка з Ігарам Кольчанкам дала падставы меркаваць, што Менск ублытаўся ў пэўны камэрцыйны праект, зь якога няма пакуль пэўнага выйсьця. Ну што толку ад воклічу заапарка да гараджанаў? Маўляў, пашкадуйце, людзі, зьвяроў – ахвяруйце грошы! За ўвесь год сабрана ўсяго толькі 15 мільёнаў рублёў пры патрэбе як мінімум ў пяць разоў больш. Спэцыялісты кажуць, што пры наяўнасьці такіх грошай нельга нават пачаць будаўніцтва вальераў... Наша даведка Далёкаўсходні леапард – прыгожая стройная кошка з даўжынёй цела 107-136 сантымэтраў, і хвастом, які дасягае 82-90 сантымэтраў. У параўнаньні з тыграм, леапард невялікі: самка важыць да 50 кіляграмаў , а самец – да 70. Па ініцыятыве прыродаахоўнай кампаніі Эўраазіяцкай і Эўрапейскай асацыяцыяў заапаркаў сёлета 24 красавіка адбудзецца Дзень далёкаўсходняга леапарда. Менск таксама будзе ўдзельнічаць у акцыі. Далучайцеся! Галіна Баравая 10.03.2008 |