Действия с Документом
Стекляшка № 4, июнь
|
Леніна размянялі на Леніна
Праваслаўны біскуп настаяў на тым, каб імя правадыра Кастрычніка і ідэолага вынішчэння веры засталося ў Полацку "на вякі". Полацкі гарвыканкам палічыў "неактуальным" і забараніў правядзенне пікету, заяўку на які падалі сябры Кансерватыўна-хрысціянскай партыі. Васіля Падсетнікава і Ўладзіміра Гудскага, як многіх іншых жыхароў Полацка, абурыла кулуарнае рашэнне гарвыканкама аб перайменні дзвюх вуліц – Леніна ды Сака і Ванцэці, а таксама жаданне ўладаў аднавіць помнік вайне 1812 году – чыгунных двухгаловых курыц. Былой вуліцы Леніна нададзена назва Ніжнепакроўскай, якая была за часы Расейскай імперыі, а вуліца Сака і Ванцэці перайменавана ў вул. Леніна. За гэта выказаліся праваслаўны полацкі ўладыка Феадосій і дырэктар гісторыка-культурнага запаведніку Глазырын. Меркаванні гэтых дзьвюх асобаў пераважылі меркаванне ўсіх астатніх жыхароў гораду: у мінулым годзе гарвыканкам праводзіў па ўласнай ініцыятыве апытанне па перайменню вуліцы Леніна, на якім палачане пераважнай большасцю выказаліся за вяртанне гістарычнай назвы - вуліца Вялікая. Гэтую назву мела вуліца на працягу больш 200 гадоў да расейскай акупацыі. Перайменне вуліцы Сака і Ванцэці ў вуліцу Леніна нідзе, нікім і ніколі не абмяркоўвалася наогул, але жаданне праваслаўнага біскупа надалей ушаноўваць Леніна пераважыла . Замест таго, каб даць заяўнікам пікету своечасовы адказ, гарадскія ўлады пачалі кампанію ціску на сяброў КХП, патрабуючы ад іх забраць заяву і адмовіцца ад яго правядзення. Васіля Падсетнікава выклікалі ў выканкам і спрабавалі пераканаць у памылковасці яго поглядаў. Уладзіміра Гудскага проста сталі "прэсаваць" на яго працы ў ЖКГ, прымушаючы адмовіцца ад пададзенай заявы. Асабліва стараліся намеснік па ідэалогіі Капітан С.С. і дырэктар цепласетак Макарэвіч А.А. Але сябры вытрымалі ціск і не адмовіліся ад заявы. Тады выканкам прыняў рашэнне, якое за подпісам намесніка старшыні Полацкага гарвыканкама Мікалая Іллюшонка даслана арганізатарам, што лічыць пікет супраць уласных дзеянняў неактуальным і забараніў яго правядзенне. Арганізатары пікету цяпер будуць зьвяртаць увагу пракуратуры на такое разуменне законнасці Іллюшонкам і яго кампаніяй. Аляксей Іваноў 27.06.2008
Царскаму генэралу – манумэнт, шчырым беларусам – камяні
Забудоўваць алею славы ў Полацку ўлады пачалі бюстам вайскоўцу-расейцу Раману Кандраценка. Цяпер у Полацку настаўнікі СШ №4 агітуюць бацькоў аддаваць сваіх дзетак ў салдацікі. Дырэктарка Жана Жаўняровіч тлумачыць, што ў падначаленай ёй установе адукацыі арганізуюць дадатковыя клясы кадэтаў. У мінулым навучальным годзе их было ўжо 60. – Мы аднаўляем традыцыі, якія ўзыходзяць да 1835 году, – кажа спадарыня Жаўняровіч. – У Полацку тады існаваў кадэцкі корпус. У ім штогоду вучыліся каля 400 кадэтаў. А ўвогуле за 73-гадовую гісторыю кадэцкага корпусу армейскае выхаваньне атрымалі больш як 3000 будучых афіцэраў расейскай арміі. Адзін з полацкіх кадэтаў мінулага – Раман Кандраценка. Ён, як паведамляюць біёграфы, патомны расейскі казак, сын ваеннага. Бацька прывёз яго зь грузінскага Тыфлісу на муштру ў Полацкую ваенную гімназію (кадэцкі корпус) у 1867 годзе, калі сыну споўнілася 10 гадоў. Беларускі гісторык Алег Трусаў лічыць, што наўрад ці хто памятаў бы Рамана Кандраценку ў Полацку, калі б там некаторыя з дарослых не захапіліся адраджэньнем чужых вайсковых традыцыяў. – Раман Кандраценка – былы царскі генэрал, – нагадвае Алег Трусаў, – расейцы лічаць яго героем абароны Порт-Артура ў руска-японскую вайну 1904-1905 гадоў. Ён там і загінуў за цара і айчыну. Дарэчы, гэтаму генэралу прыпісваюць распрацоўку больш дасканалай на той час зброі для забойства людзей – мінамётаў і ручных гранат. Кажуць, таксама ён упершыню пусьціў электраток па драцяных агароджах. Хто ж рупіцца пра памяць генэрала ў Полацку і збудаваў яму помнік з бронзы? Мяркуючы з таго, што ўрачыстасьць адкрыцьця вёў старшыня Полацкага гарвыканкаму Ўладзімер Тачыла, то ўлада наўпрост далучаная да фінансаваньня. Назаву яшчэ прозьвішчы начальніка Менскай сувораўскай вучэльні генэрала Мікалая Скобелева, ганаровага сувораўца і таксама генэрала Пятра Чавуса. Кожны зь іх, дарэчы, хваліў і мясцовага прадпрымальніка Андрэя Супрановіча, як старшыню камітэта ў адраджэньні кадэцкага корпуса ў Полацку. Па самай сьціплай ацэнцы, помнік Кандраценку каштуе некалькі дзесяткаў тысяч даляраў. Між тым ні рубля ні сёлета, ні ў папярэднім годзе не атрымалі ад улады грамадзкія ініцыятывы ва ўшанаваньні сапраўдных герояў Полаччыны. Да прыкладу, краязнаўца Віктар Карасёў асабіста ўсталяваў надмагільны камень у вёсцы Нача ў памяць аб Дар’і Мялешка. У мінулую вайну жанчына прыняла пакутніцкую сьмерць, але выратавала дзяцей. Яшчэ адзін валун Віктар Карасёў усталяваў у гонар вядомага беларускага літаратуразнаўцы і фальклярыста Браніслава-Эпімаха Шыпілы. Адшукаў спадар Карасёў і закінутую магілу дасьледчыка Віцебшчыны Аляксандра Семянтоўскага. Прывёз камень, замацаваў на ім шыльду. Віктар Карасёў кажа, што якраз сёлета спаўняецца 145 гадоў паўстаньню 1863 года. Тады ў Полацку да паўстанцаў Кастуся Каліноўскага далучыліся ажно 171 гадаванец кадэцкага корпусу. Віктар Карасёў шкадуе, што невядомымі застаюцца прозьвішчы маладых змагароў, не ўшанаваная памяць пра іх учынкі. Галіна Баравая 25.06.2008
Льготу хотят распротранить только "на своих"
На 12 июня назначено рассмотрение в Витебском областном суде дела по иску первички СПБ к нанимателю ОАО "Полоцк–Стекловолокно" в интересах члена СПБ Заура Зейналова. В семье Зейналова трое детей, и он в соответствии с ч.3 ст.265 Трудового кодекса имеет право на один дополнительный выходной день в неделю с оплатой по среднему зароботку. Такая льгота предоставлена многодетным родителям и имеющим детей-инвалидов в связи с изменениями, внесёнными в Трудовой кодекс от 26.01.2008 года. Наниматель отказывается распространять эту льготу на работников предприятия, работающих посменно. – Мы будем предоставлять и оплачивать дополнительный выходной только работающим каждый день, – заявила представителям СПБ заместитель генерального директора Людмила Пропп. Совет Свободного профсоюза первички не согласился с такой трактовкой закона и обратился в суд с иском в интересах члена своего профсоюза. Реакция Свободного профсоюза вполне понятная – на предприятии большинство работников работает по сменному графику, а в дневную смену ходит – заводоуправление, ИТР и некоторые службы. Поэтому выводить из-под действия закона основную массу рабочих, а распространить его лишь на "своих" – это вполне понятное желание администрации. Ведь работать в неделю четыре дня и иметь три выходных за ту же зарплату – желание понятное всем. Но работающие посменно этого иметь не будут – согласно вышедшему в развитие этого закона постановления Совета Министров №1729 от 12.12.2007г., им по этому закону может добавиться только один дополнительный выходной в месяц, да и то не в каждый. Но наниматель и на это не согласен. – У вас и так много выходных и большая зарплата, – нередко в свой адрес слышат операторы от работников администрации и заводоуправления, которых "жаба давит". – А это неправда. У нас выходных ровно столько, сколько положено, как и вам, по закону, в соответствии с условиями труда, а зарплату, исходя из этих же условий, мы считаем низкой. Если завидуете – то приходите и поработайте на нашем месте, – отвечают в таких случаях операторы. Судебное рассмотрение в Полоцком суде состоялось 25 апреля, и судья Зузанна Плакса вынесла решение в пользу нанимателя. В установленные сроки юридическая служба СПБ подала жалобу в областной суд в связи с тем, что судья нарушила материальное право – неправильно истолковала закон и нормативно-правовые акты. День рассмотрения уже назначен – 12 июня. Пока этой льготой, по словам Л.Пропп, пользуется один человек на предприятии. Если профсоюз победит – льгота автоматически распространится ещё на 20 человек. Алексей Иванов 12.06.2008
В географическом центре Европы не потерпели флага Евросоюза
Неизвестные вывесили его в связи с тем, что к 1146-летию Полоцка власти открывали памятный знак континента. Но милиция сочла тот стяг преступным. Символично! В Полоцке установлен памятный знак центра Европы. Его открытие приурочили к празднику города. На фоне огромной толпы торжественно развевался и флаг синего цвета с белыми звёздочками, объединившимися в круг. Этот символ знаком всей Европе. Полоцкие стражи порядка сочли его лишним на этом празднике. Полоцк всегда славился своим гостеприимством и радушием. Знаменитый призыв: "Все флаги в гости к нам!" мог бы быть уместным в этот день в красивом, старинном, и в то же время современном городе. Но, видно не судьба. Вокруг памятного знака, накрытого небесного цвета тканью, собиралась толпа зрителей, пожелавших присутствовать при историческом моменте открытия памятного знака центра Европы по адресу г. Полоцк, проспект К. Маркса, Республика Беларусь. На этом торжественном мероприятии был весь бомонд отцов города, и не только… 31 мая в 14.30 телевидение и фотокамеры всевозможных типов с нетерпением ожидали начала исторического момента, вручения сертификата о географическом положении и т. д. Телекамеры не удосужились запечатлеть тот факт, что над собравшимися, на длинном флагштоке развивалось полотнище похожее на флаг Евросоюза. Оно гармонично вписывалось в нарядный фон деревьев. Внизу, под их кронами, заботливо суетились майоры в парадной форме, обеспечивая порядок и торжество закона. Сперва они даже не обращали внимания на этот флаг, а присутствующие думали, что так всё и должно быть. Но, в момент снятия покрывала с памятника, стражи порядка повернулись, и вдруг увидели это… И вот уже позади хлопающей в ладоши радостной толпы и при свете фейерверков началась борьба между флагштоком и милиционерами. Через пару минут флаг наклонился, а затем пал. Этот казус могла видеть только одна половина круга собравшихся, но самих исполнителей этого символично-трагичного случая из-за большого скопления людей видно не было. Народ продолжал веселиться и праздновать, праздновать, праздновать… Василий Соловьёв 02.06.2008 |